> Na początek kod:
> #v+
> #!/usr/bin/python
> #encoding=iso-8859-2

> if __name__ == '__main__':
>     test = 'ąłóż'
>     test_uni = unicode(test,"latin2")
>     print test_uni
> #v-

> Przy uruchomieniu "standardowym" wszystko w porządku:
> #v+
> ~$ ./python.py
> ąłóż
> #v-

> Za to kiedy próbuję wyjście przekierować do pliku lub do innego programu przez
> rurkę:
> #v+
> ~$ ./python.py > file
> Traceback (most recent call last):
>   File "./python.py", line 7, in ?
>       print test_uni
> UnicodeEncodeError: 'ascii' codec can't encode characters in position 0-3:
>   ordinal not in range(128)

> ~$ ./python.py | cat
> Traceback (most recent call last):
>   File "./python.py", line 7, in ?
>       print test_uni
> UnicodeEncodeError: 'ascii' codec can't encode characters in position 0-3:
>   ordinal not in range(128)
> #v-

> Powłoka to GNU bash, wersja 3.2.17. Pytanie brzmi: dlaczego w momencie, kiedy w
> powłoce chcę przekierować wyjście skryptu, to interpreter chce zakodować je w
> ASCII? I dlaczego w ogóle obchodzi go to, co się dzieje z tym wyjściem? :)

> Gdy piszesz na standardowe wyjście, to interpreter jest na tyle uprzejmy,
> że odgaduje kodowanie na podstawie ustawień terminala.
> W przypadku przekierowania nie ma żadnej informacji na temat docelowego
> kodowania (nie ma sposobu odgadnięcia jakiego kodowania używa plik,
> do którego przekierowujesz) i Python nie próbuje zgadywać.
> Przy zapisie do pliku kodowanie należy podawać explicit:
> python -c "print u'\u03A9'.encode('utf-8')" > file.txt