In Nederland en België staat ontwikkelingssamenwerking hoog in het
vaandel. Regeringsleiders spreken met trots over de omvang van de
ontwikkelingshulp. En vele grote en kleine organisaties ondernemen
activiteiten in of voor ontwikkelingslanden. Dat enthousiasme verdoezelt
dat wij, de goede gevers, in feite nemers zijn. Er wordt door de Belgen en
de Nederlanders veel meer uit de ontwikkelingslanden gehaald dan gebracht.
Ontwikkelingssamenwerking is in structurele zin een voortdurend herhaalde
leugen geworden. Daarmee is het ook een belemmering voor het zicht op wat
er werkelijk aan de hand is, en welke onze medeverantwoordelijkheid is.
Het is tijd te stoppen met al die liefdadigheid, en voorrang te geven aan
de aanpak van de structurele oorzaken van al die armoede, ongelijkheid en
ecocide. We moeten vragen durven stellen over onze eigen welvaart. Zijn
wij er sinds 1979 veel gelukkiger op geworden?
Een uitgebreid pleidooi van Lou Keune en Francine Mestrum voor een andere
benadering van ontwikkelingssamenwerking is te vinden op
http://www.globalternatives.nl/leugenosm.
Lou Keune is verbonden aan de Universiteit van Tilburg en is een van de
initiatiefnemers van het project Vóór de Verandering - Alternatieven
voor
het Neoliberalisme, zie http://www.globalternatives.nl.
Eerder heeft hij gepubliceerd over onder meer solidaire economie, anders
rekenen, ontwikkelingssamenwerking, toerisme, handelingsonderzoek, en
overlevingsstrategieën.
Francine Mestrum is verbonden aan de Université Libre de Bruxelles. Zij
publiceerde over armoede, ontwikkeling en mondialisering. Zij is actief in
de andersmondialiseringsbeweging en participeert regelmatig aan de Wereld
Sociale Fora.
Ontwikkelingssamenwerking staat geheel in het teken van de
grote internationale corruptie:
Lokale leiders en ambtenaren worden omgekocht voor
opdrachten voor het bedrijfsleven.