Jan 5th 2010 Hans Labohm
De oliepiek is net als de klimaatcrisis: beide willen maar niet komen.
Peter Odell, (em.) prof. Internationale Energie Studies aan de Erasmus
Universiteit in Rotterdam, is al decennialang het enfant terrible van de
energiesector. Ik herinner mij nog dat hij in de jaren zeventig � die
werden gekenmerkt door de schrikbeelden van het eerste Rapport aan de
Club van Rome, �Grenzen aan de groei�, waarin de spoedige uitputting van
grondstoffenvoorraden werd aangekondigd � overal voldoende voorraden
fossiele energie zag, terwijl de meeste deskundigen in die sector daar
heel zorgelijk over deden. Zijn werk werd door hen zelfs als
�boerenbedrog� gekwalificeerd. Ik herinner me dat nog zo goed omdat we
met een klein clubje bestaande uit oliemensen, wetenschappers en
ambtenaren over de schaarsteproblematiek van gedachten wisselden. Ik zat
naast Odell, die het Nederlands behoorlijk kon volgen. Maar toen het
woord �boerenbedrog� viel, keek hij mij hulpeloos aan. Ik wilde hem
natuurlijk van dienst zijn en vertaalde het in �rubbish�, waarop hij
bijna ontplofte. Maar Odell heeft gelijk gekregen, zijn critici niet.
Maar ja, dat was zo�n 35 jaar geleden. En ondertussen is er heel veel
fossiele energie verbruikt.
Is Odell nog steeds zo optimistisch?
Ja, dat is hij! Volgens hem zullen olie, kolen en gas de wereldwijde
energieproductie blijven domineren in de 21ste eeuw, of de
klimaatalarmisten dat nu leuk vinden of niet.
In �Our long-term energy future: a reality check�, gepubliceerd in
�European Energy Review�, gaat hij daar uitvoerig op in.
Citaat:
"Realism over the critical issues of potential energy resources in the
21st century has become a very scarce commodity. This is the result of
three widely held, but highly doubtful, beliefs.
� First, that there is an inherent scarcity in the world�s endowment of
carbon energy resources.
� Second, that CO2 emissions from the use of carbon fuels are causing a
rapid onset of global warming.
� Third, that a set of geopolitical constraints will inevitably inhibit
the production of, and trade in, energy.
Individually, each of these beliefs implies that we should reduce our
dependence on carbon fuels as soon as possible. Collectively, the three
concerns reinforce each other, accelerating the perceived need for a
switch to the use of alternative energy sources.
In this paper, I will argue that each of these beliefs is mistaken. Not
only is there no urgent need to foreswear carbon fuels in the
foreseeable future, it is also very unlikely that a comprehensive switch
to alternative energy sources will take place.
Odell voorziet in 2050 een piek in de productie van �conventional oil�.
Maar deze zou dan snel worden gecompenseerd door de opkomst van
�non-conventional oil�." http://en.wikipedia.org/wiki/Unconventional_oil
Wat duurzame energie betreft (windenergie, zonne-energie, getijden- of
golvenenergie, biomassa voor de elektriciteitsproductie enz.) verwacht
hij geen snelle groei in de eerste helft van deze eeuw. De capaciteit en
kostenreductie daarvan ontwikkelen zich eenvoudigweg te langzaam �
waarschijnlijk zelfs niet voldoende om de toeneming van het
energieverbruik te kunnen bijbenen.
Hij ziet overigens wel wat in de opslag van CO2 in de bodem.
"Technological developments, effective management and the falling real
costs of sequestration will make this a more acceptable and, moreover, a
financially less costly way to achieve emission reduction targets than
that which could be achieved from constraints on the use of carbon
fuels, with its consequential adverse effects on economic growth and on
public opinion."
Het zal mijn trouwe lezers niet verbazen dat ik hem in dat laatste niet
kan volgen. Immers als klimaatscepticus ben ik van mening dat CO2 (van
welke oorsprong dan ook) geen significante bijdrage levert aan de
opwarming van de aarde (die tien jaar geleden is gestopt). CO2 levert
daarentegen w�l een positieve bijdrage aan de plantengroei met gunstige
effecten voor de landbouw, voedselproductie en biodiversiteit. �CO Two,
Good for You!� Groener kunnen we het niet maken!
--
Henk
Als het geluk met u is, waarom die haast?
Als het geluk tegen u is, waarom die haast?
>De oliepiek is net als de klimaatcrisis: beide willen maar niet komen.
hahahaha, daar gaan een zootje speculanten goed het schip in.
vast geestverwanten van jou.
Cheers, Pieter