[B7] 4x09 Sand
Wouter Valentijn
Brandpunt van de aflevering is de planeet Virn, een nogal mistroostig oord
zonder direct zon- of maanlicht en nogal dodelijk voor menselijke bezoekers.
Servalan (als Commissioner Sleer) bestudeert oude berichten van een basis
daar onder het commando van ene Keller. Hij bericht over hoe 20 van zijn
mannen stierven (ze verdenken een virus) en uiteindelijk alleen hij en een
vrouw genaamd Gina alleen overbleven. Overal op de basis van hun team was
zand en computers raakten van slag. Wel weten ze dat er op de planeet een
onbekend maar uniek element is waarvan hij hoopt dat de Federatie er nut van
zal hebben. Zijn eigen persoonlijke hoop is zo snel mogelijk van die planeet
weg te kunnen. Hij vindt het er beslist niet leuk.
Onderzoeker Reeve (zeer onaangename man die zich bezig houdt met
informatievinding, via martelen meestal) vindt het vreemd dat iemand zo hoog
als Sleer zich op de missie naar Virn bevindt.
Servalans schip nadert de planeet en de piloot kan ternauwernood voorkomen
dat ze neerstorten. Maar ze komen wel heel aan op het oppervlak.
Ook Avon heeft interesse in Virn. Al was het alleen al omdat de Federatie
interesse heeft. De kans om iets belangrijks te vinden (wat dan ook) is te
belangrijk om zo maar te laten schieten. Avon weet iedereen te overtuigen
behalve Vila die nogal sceptisch blijft. Dayna en Soolin vinden het zelfs
onredelijk dat Vila overleven belangrijk vindt (hetgeen mijn verstand te
boven gaat).
De Scorpio moet wel gevaarlijk manoeuvreren. Ze durven een landing niet aan
en willen zich begeven in een zeer lage baan. Boordcomputer Slave wordt te
veel door iets op de planeet ontregelt en dus moet Tarrant het uitvoeren. Op
het gebied van wapens moeten ze zich ook aanpassen en dus kiezen ze voor
klassieke techniek: Vuurwapens met kogels. Dayna en Tarrant teleporteren
naar beneden.
Op de planeet moeten Reeve, Sleer en haar assistent een flink eind lopen en
tot hun chagrijn ontstaat er ook een zandverschuiving die hun schip half
bedekt.
Ook bedekt wordt de assistent van Servalan. Het zand viel hem gewoon aan en
doodde hem. Kort daarvoor had hij nog even een korte aanvaring met Reeve die
op zijn beurt ook niet zo goed kan opschieten met Servalan. Zij ziet
zichzelf nog altijd als uniek en *ver* boven hem verheven.
Reeve en Servalan blijven op gespannen voet staan na de dood van hun kompaan
en Reeve blijkt zelfs te weten dat zij Servalan is. Hij zag haar ooit
tijdens een receptie. Vervolgens hoort hij iets en vuurt zijn wapen richting
een richel boven hem waarbij hij zonder het te weten Dayna raakt.
Tarrant stuurt Dayna terug en wil geen vervanging voor haar.
Hij heeft ook geen directe back-up nodig voor deze missie.
Bij de basis van Kwellers team heeft hij een confrontatie met Reeve die zo'n
last van de planeet krijgt dat Tarrant in staat is hem te snel af te zijn en
te doden. Servalan heeft dit gezien en zegt dat ze wel blij is met de
uitkomst van dat duel. Reeve was haar vijand (een ieder die haar ware
identiteit kent natuurlijk).
Aan boord van hun schepen gebeurt intussen ook het één en ander. De piloot
aan boord van Servalans schip probeert het schip onder het zand vandaan te
krijgen, maar ziet niet dat zand dat aan boord is gekomen langzaam naar hem
toe stroomt.
Aan boord van de Scorpio krijgen ze extra problemen met hun apparatuur. Orac
doet vreemd en spreekt over liefde (voor de zekerheid zetten ze hem uit) en
het teleport systeem weigert helemaal dienst.
Wat wel werkt is de samenwerking tussen Tarrant en Servalan. Samen dringen
ze de basis in en merken dat zelfs na vijf jaar alles redelijk lijkt te
functioneren om in te wonen. Alleen de computer is van slag. Ook heel vreemd
is dat als ze het lijk van Keller vinden het nog heel goed bewaard is
gebleven.
Het wordt nog griezeliger als ze merken dat het donker begint te worden op
de basis. Het zand buiten is bezig de basis in te kapselen.
Ik ga nu even de 'twee fronten' een beetje in twee blokken beschrijven. In
werkelijkheid liep het door elkaar heen.
Op de Scorpio voelt Vila zich behoorlijk ziek en de theorieën van Soolin
bevallen hem niet. Ze zegt (half serieus) dat er misschien een vloek op hen
is neergedaald sinds Avon het vreemde wezen dat bezit van Cally had genomen
(zie 3x09) had gedood. Cally stierf en de onverwoestbare Liberator werd
verwoest.
Niet dat Soolin het zelf geloofd. Ze zat alleen maar Vila een beetje te
pesten. En zand hoopt zich rond hem op.
Hebben ze daar geen bezem of handveger en blik?
Avon houdt zich met een schuifpuzzel bezig om een beetje Orac te spelen
(Vila's mening). Als Vila zich afvraagt of hij nog steeds om Dayna geeft
(als ze hem beveelt te zwijgen) zegt Avon dat hij dat nog steeds doet. Vila
is heel zwak en depressief. Wie zou er om hem geven als hij stierf. Wie gaf
er iets om Cally?
Op een gegeven moment ontdekken ze al dat zand bij Vila en Avon laat Dayna
en Soolin de onfortuinlijke dief eruit slepen. Terwijl Vila wordt versleept
laat hij zijn glas vallen en de vloeistof komt in contact met het zand
hetgeen een heftige reactie veroorzaakt. Onmiddellijk ziet Avon hierdoor het
licht. Water doodt hetgeen het zand zo dodelijk maakt. Net als eerder
Tarrant (zie aldaar) weet hij nu dat het zand bezig is een soort veestapel
op te zetten met één alpha mannetje en een stal van twee vrouwtjes. Vandaar
dat Vila overbodig was en dood moest. Kennelijk snapt het zand niet dat
genetische diversiteit ook belangrijk is. ;-)
Avon besluit om met de Scorpio een regenbui te veroorzaken op Virn, niet
alleen om Tarrant te redden maar ook om vooral henzelf te redden. Het ziet
er immers niet naar uit dat het zand zijn veestapel zo zal maar laten gaan.
Met die gedachte helpen Dayna en Soolin hem maar al te graag.
Op Virn vertelt Servalan hoe ze weg kwam van de Liberator. Ze weet het niet
zeker maar misschien dat een soort stroompiek het teleportatie effect
versterkt heeft. Ze kwam in ieder geval op een Federatie planeet terecht.
Omdat het presidentschap haar ontstolen was besloot ze zichzelf maar 'dood
te houden en door het leven te gaan als Sleer. Hun gesprek neemt een
onverwachte wending als Tarrant verklaart haar erg gevaarlijk te vinden en
als zij antwoord slechts 'het buurmeisje' te zijn verklaart hij onmiddellijk
te willen verhuizen. Naar de buren. ;-)
Tarrant toont zich opvallend intelligent in deze aflevering en deduceert dat
alles de schuld van het zand is. Iets in het zand leeft en veroorzaakt al
die effecten.
Het leeft als een vampier van menselijke energie. Soms zal het langzaam
energie zuigen. Soms snel. Het vermoordde de mensen van Kellers expeditie en
liet slechts Keller en Gina in leven. Een mannetje en een vrouwtje. Als
fokmateriaal. Toen Gina zelfmoord pleegde had het zand ook geen behoefte
meer aan Keller en werd ook hij gedood. Nu echter heeft het zand weer een
koppeltje: Tarrant en Servalan!
Servalan toont zich opvallend kwetsbaar en beweert dat Keller haar eerste
liefde was toen ze achttien was. Ze vinden ook een kubus water (lente water
van de Aarde). Servalan neemt het als aandenken.
Ook Tarrant trekt de conclusie dat water het wapen tegen het zand is als hij
ziet hoe een traan van Servalan het zand raakt. Ze kussen (doen ze wel vaker
deze aflevering) en hierdoor weet ze hem het wapen te ontfutselen. Tarrant
adviseert haar hem niet te doden omdat zij dan ook geen nut meer heeft voor
het zand, waarop zij fijntjes opmerkt dat ze nog altijd haar piloot heeft.
Ook een mannetje.
Hun 'overpeinzingen' worden verstoord door de regenbui van 'dondergod' Avon
en snel besluiten ze het glas van de ramen kapot te schieten voordat het
zand dat zich in de ruimte bevindt hen kan doden.
Aan boord van de Scorpio wordt alles weer normaal. Vila ontwaakt en zijn de
anderen zeggen dat hij beter niet kan weten wat er allemaal gebeurd was.
Ook de computers kunnen weer ongestoord werken.
Ze halen Tarrant op en dan bekent hij dat de vrouw die hij op de planeet
tegenkwam Servalan was. En dat hij een bepaalde sympathie voor haar kreeg.
Dit valt slecht bij Dayna, Soolin en Vila.
Servalan zelf komt heelhuids terug bij haar eigen schip en geeft de piloot
opdracht op te stijgen. De piloot Chasgo had het zand dat bij hem aan boord
was gewoon weggeveegd. Servalan denkt terug aan Keller en aan het feit dat
ze Tarrant niet heeft gedood. NOG niet.
Ze breekt de kubus water en laat wat achtergebleven zand verdwijnen.
Een heel leuke aflevering vond ik.
Alleen moeten ze die schepen toch echt wel met veger en blik uitrusten. ;-)
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Niek
> Net als 3x09 ook geschreven door Tanith Lee.
Erg duidelijk een verhaal van haar hand met het vrouw/man-thema.
> Dayna en Soolin vinden het zelfs onredelijk dat Vila overleven belangrijk vindt (hetgeen mijn verstand te
> boven gaat).
Het lijkt wel alsof ze allemaal behalve Vila zelfmoordneigingen hebben. Het is
weer zeer ondoordacht en Avon moet nog wel voor zeer slim doorgaan. In mijn
ogen wordt hij steeds dommer.
[Servalan]
> Zij ziet zichzelf nog altijd als uniek en *ver* boven hem verheven.
Hahahaha en wat een teksten die zij uitslaat "There are no women like me".
Later heeft zij nog meer van dit soort uitspraken en ik heb me er kostelijk
mee vermaakt.
Opvallend ook hoe zij glimt van trots als zij door Reeve herkent wordt als
zijnde Servalan. Wat een ego.
> ...waarbij hij zonder het te weten Dayna raakt.
Tarrant noemt dit "Dayna is kissed by a bullet". Wel een erg poëtische taal
opeens van Tarrant en weinig passend bij zijn karakter.
> Aan boord van de Scorpio krijgen ze extra problemen met hun apparatuur. Orac
> doet vreemd en spreekt over liefde (voor de zekerheid zetten ze hem uit)
LOL! Avon walgt werkelijk van ORAC als deze zegt "I love you". Hilarisch!
> Wat wel werkt is de samenwerking tussen Tarrant en Servalan.
Dit vond ik wel het meest bizarre van het hele verhaal. Eerst staan ze elkaar
naar het leven en dan binnen enkele minuten liggen ze in elkaar armen. Van
Servalan kan ik me nog iets voorstellen maar van Tarrant had ik dit toch niet
verwacht. Waar zijn zijn wraakgevoelens voor de dood van zijn broer opeens
gebleven? Echt heel raar.
Servalan is opeens heel bangig, zo heb ik haar nog zelden gezien en kon ik ook
niet zo goed rijmen met haar karakter. Ze grijpt op een gegeven moment zelfs
Tarrant zijn arm in haar angst en Tarrant staat dat toe.
Eerst dacht ik nog dat er iets in de lucht zat dat hen tot dit gedrag
aanspoorde maar dat bleek toch niet zo te zijn. Het zal voor de snelheid van
het verhaal zo zijn bedacht maar het kwam nogal ongeloofwaardig op mij over.
> Avon houdt zich met een schuifpuzzel bezig om een beetje Orac te spelen
> (Vila's mening).
Een manier om een probleem inzichtelijk te krijgen? Ook een beetje raar wel
voor iemand zoals Avon.
> Tarrant toont zich opvallend intelligent in deze aflevering
Hahahaha, nu je het zegt! Door zijn andere gedragingen was het me niet echt
opgevallen.
> Ze halen Tarrant op en dan bekent hij dat de vrouw die hij op de planeet
> tegenkwam Servalan was. En dat hij een bepaalde sympathie voor haar kreeg.
> Dit valt slecht bij Dayna, Soolin en Vila.
En terecht!
> Een heel leuke aflevering vond ik.
Ondanks de wat onkarakteristieke gedragingen van verschillende personages vond
ik het verhaal op zich wel erg leuk. Ja, dit is volop genieten.
--
Niek
Geert-Jan van Leeuwen
"Niek" <ni...@nksf.nl> schreef in bericht
news:6ehot4F...@mid.individual.net...
> Wouter Valentijn wrote:
>> Net als 3x09 ook geschreven door Tanith Lee.
>
> Erg duidelijk een verhaal van haar hand met het vrouw/man-thema.
>
>> Dayna en Soolin vinden het zelfs onredelijk dat Vila overleven belangrijk
>> vindt (hetgeen mijn verstand te boven gaat).
>
> Het lijkt wel alsof ze allemaal behalve Vila zelfmoordneigingen hebben.
> Het is weer zeer ondoordacht en Avon moet nog wel voor zeer slim doorgaan.
> In mijn ogen wordt hij steeds dommer.
>
> [Servalan]
>> Zij ziet zichzelf nog altijd als uniek en *ver* boven hem verheven.
>
> Hahahaha en wat een teksten die zij uitslaat "There are no women like me".
> Later heeft zij nog meer van dit soort uitspraken en ik heb me er
> kostelijk mee vermaakt.
> Opvallend ook hoe zij glimt van trots als zij door Reeve herkent wordt als
> zijnde Servalan. Wat een ego.
Ja, het was inderdaad een top Servalan verhaal. Volgens mij voor het eerst
in de serie dat ze echt openlijk vijandig is en extreem slechte zin heeft .
Meestal weet ze haar gevoelens beter te bewaren, maar ze doet geen enkele
poging haar haat voor Reeve te laten blijken. Later ook als ze alleen is met
Tarrant is zo ook verbazend openhartig.
>> ...waarbij hij zonder het te weten Dayna raakt.
>
> Tarrant noemt dit "Dayna is kissed by a bullet". Wel een erg poëtische
> taal opeens van Tarrant en weinig passend bij zijn karakter.
Dat viel me ook op. Lee is een goede schrijfster, maar weet weinig van het
karakter van Tarrant.
:-)
<knip>
>> Een heel leuke aflevering vond ik.
>
> Ondanks de wat onkarakteristieke gedragingen van verschillende personages
> vond ik het verhaal op zich wel erg leuk. Ja, dit is volop genieten.
Ja. Lee is inderdaad wel een goede schrijfster, maar haar bedenkselen voor
B7 vond ik in het algemeen tegenvallen. Hier vind ik voor het eerst dat ze
(op wat verknallen van karakters na) goed werk heeft geleverd.
GJ2
Wouter Valentijn
> Wouter Valentijn wrote:
>> Net als 3x09 ook geschreven door Tanith Lee.
<knip>
> Eerst dacht ik nog dat er iets in de lucht zat dat hen tot dit gedrag
> aanspoorde maar dat bleek toch niet zo te zijn. Het zal voor de
> snelheid van het verhaal zo zijn bedacht maar het kwam nogal
> ongeloofwaardig op mij over.
Misschien toch de invloed van dat zand....
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Lieven Marchand
> Ook Avon heeft interesse in Virn. Al was het alleen al omdat de Federatie
> interesse heeft. De kans om iets belangrijks te vinden (wat dan ook) is te
> belangrijk om zo maar te laten schieten. Avon weet iedereen te overtuigen
> behalve Vila die nogal sceptisch blijft. Dayna en Soolin vinden het zelfs
> onredelijk dat Vila overleven belangrijk vindt (hetgeen mijn verstand te
> boven gaat).
Je gewoon verborgen houden terwijl de Federatie uitbreidt en nieuwe
hulpbronnen aanboort is geen goede tactiek.
> Op de Scorpio voelt Vila zich behoorlijk ziek en de theorieėn van Soolin
> bevallen hem niet. Ze zegt (half serieus) dat er misschien een vloek op hen
> is neergedaald sinds Avon het vreemde wezen dat bezit van Cally had genomen
> (zie 3x09) had gedood. Cally stierf en de onverwoestbare Liberator werd
> verwoest.
> Niet dat Soolin het zelf geloofd. Ze zat alleen maar Vila een beetje te
> pesten. En zand hoopt zich rond hem op.
Dit is ook wel vrij vreemd. Het is voor het eerst dat Soolin wat
belangstelling toont voor de rest. Zouden ze haar echt hun hele
voorgeschiedenis verteld hebben?
> Tarrant toont zich opvallend intelligent in deze aflevering en deduceert dat
> alles de schuld van het zand is. Iets in het zand leeft en veroorzaakt al
> die effecten.
Tarrant is altijd vrij intelligent als hij de tijd neemt om over de
situatie na te denken. Hier wordt hij daar min of meer toe gedwongen.
> Servalan toont zich opvallend kwetsbaar en beweert dat Keller haar eerste
> liefde was toen ze achttien was. Ze vinden ook een kubus water (lente water
> van de Aarde). Servalan neemt het als aandenken.
'Spring' is bron in deze context. Het is gewoon bronwater.
> Ze halen Tarrant op en dan bekent hij dat de vrouw die hij op de planeet
> tegenkwam Servalan was. En dat hij een bepaalde sympathie voor haar kreeg.
> Dit valt slecht bij Dayna, Soolin en Vila.
Het is nou eenmaal onvermijdelijk in dit soort reeksen dat de
hoofdfiguren bijna nooit kunnen gedood worden.
--
The method of "postulating" what we want has many advantages; they are
the same as the advantages of theft over honest toil. - Russell
Wouter Valentijn
> "Wouter Valentijn" <li...@valentijn.nu> writes:
<knip>
>> Dayna en Soolin vinden het zelfs onredelijk dat Vila overleven
>> belangrijk vindt (hetgeen mijn verstand te boven gaat).
>
> Je gewoon verborgen houden terwijl de Federatie uitbreidt en nieuwe
> hulpbronnen aanboort is geen goede tactiek.
Maar wat als je je nu heel goed verborgen weet te houden?
Wel de Feds natuurlijk goed in de gaten houden.
<knip>
>> Servalan toont zich opvallend kwetsbaar en beweert dat Keller haar
>> eerste liefde was toen ze achttien was. Ze vinden ook een kubus
>> water (lente water van de Aarde). Servalan neemt het als aandenken.
>
> 'Spring' is bron in deze context. Het is gewoon bronwater.
Ach, ja... Ik moet in een poëtische of romantische bui geweest zijn.
Dat effect heeft Servalan denk ik op me.
>
>> Ze halen Tarrant op en dan bekent hij dat de vrouw die hij op de
>> planeet tegenkwam Servalan was. En dat hij een bepaalde sympathie
>> voor haar kreeg. Dit valt slecht bij Dayna, Soolin en Vila.
>
> Het is nou eenmaal onvermijdelijk in dit soort reeksen dat de
> hoofdfiguren bijna nooit kunnen gedood worden.
Bijna. Dit is Blake's 7.
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Niek
> Lieven Marchand wrote:
>> Het is nou eenmaal onvermijdelijk in dit soort reeksen dat de
>> hoofdfiguren bijna nooit kunnen gedood worden.
>
> Bijna. Dit is Blake's 7.
Gnigni.
--
Niek
marbel
> Tarrant is altijd vrij intelligent als hij de tijd neemt om over de
> situatie na te denken. Hier wordt hij daar min of meer toe gedwongen.
precies, dit is veel meer de leuke Tarrant uit het begin ;)
Servalan vond ik inderdaad ook opmerkelijk kwetsbaar in de verhalen en
in haar armpakkerij. Als je verdorie 5 mijl over onbegaanbare woestenij
kan lopen met een paar stilletohakken van een centimeter of 10 ga je
niet inene op het einde armen vastpakken.
Dat er een rare sfeer tussen Tarrant en Servalan ontstaat vond ik wel
weer logisch. Dat hele verhaal over regen krijgen door de atmosfeer wat
heen en weer te schudden was wel zo idioot dat ze dat zelf ook nooit
hadden bedacht - en het dus heel goed denkbaar zou zijn dat ze daar
jaaaaaaaren vast zouden zitten met zijn tweetjes, vrijend op straffe van
dood (hoewel ik betwijfel dat het zand onze voortplantingsmechanismes
snapte, ik vond het al knap dat ze snapten dat je vrouwtjes en mannetjes
nodig had bij ons ras ;) )
Marjolein
Niek
> Servalan vond ik inderdaad ook opmerkelijk kwetsbaar in de verhalen en
> in haar armpakkerij. Als je verdorie 5 mijl over onbegaanbare woestenij
> kan lopen met een paar stilletohakken van een centimeter of 10 ga je
> niet inene op het einde armen vastpakken.
ROTFLOL!
Dat was ook de reden dat ik haar niet vertrouwde in haar 'kwetsbaarheid'.
> Dat er een rare sfeer tussen Tarrant en Servalan ontstaat vond ik wel
> weer logisch. Dat hele verhaal over regen krijgen door de atmosfeer wat
> heen en weer te schudden was wel zo idioot dat ze dat zelf ook nooit
> hadden bedacht - en het dus heel goed denkbaar zou zijn dat ze daar
> jaaaaaaaren vast zouden zitten met zijn tweetjes, vrijend op straffe van
> dood (hoewel ik betwijfel dat het zand onze voortplantingsmechanismes
> snapte, ik vond het al knap dat ze snapten dat je vrouwtjes en mannetjes
> nodig had bij ons ras ;) )
Hihihi, slim zand.
Toch blijf ik het niet logisch vinden van Tarrant en Servalan. Binnen enkele
uren besluiten dat het een hopeloze situatie is en dan maar meteen met je
aardsvijand het bed in duiken? Nee, onvoorstelbaar.
--
Niek
marbel
> Toch blijf ik het niet logisch vinden van Tarrant en Servalan. Binnen
> enkele uren besluiten dat het een hopeloze situatie is en dan maar
> meteen met je aardsvijand het bed in duiken? Nee, onvoorstelbaar.
Met je *decoratieve* aartsvijand ;)
Marjolein
Wouter Valentijn
<knip>
> Toch blijf ik het niet logisch vinden van Tarrant en Servalan. Binnen
> enkele uren besluiten dat het een hopeloze situatie is en dan maar
> meteen met je aardsvijand het bed in duiken? Nee, onvoorstelbaar.
Ik denk nog steeds dat het zand ook hun geest beīnvloedde. Het kon mensen
ook behoorlijk ziek maken.
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail