In de typische nihilistische setting van de serie was het ook nog niet
genoeg dat de basis vernietigd is, nee, ook de Scorpio en Slave leggen het
loodje als de Scorpio met Tarrant erin crasht op de planeet, met de rest
van de crew veilig omlaag geteleporteerd.
Blake is een premiejager geworden, ogenschijnlijk gewetenloos en bivakkeert
op Guada Prime, werkend voor de lokale overheid en Federation. Tarrant
wordt door Blake uitgeleverd maar ontsnapt voordat duidelijk wordt dat
Blake bezig is zijn eigen rebellie (weer) te organiseren en in de
uiteindelijke ontmoeting tussen Avon, de rest en Blake zaait Tarrant
twijfel door Blake te bestempelen als verrader van hun idealen.
Achterdochtig en opgejaagd durft Avon geen risico te nemen en schiet Blake
neer, om pas uit zijn laatste woorden te begrijpen dat het een test was van
Blake en geen verraad.
De valstrik was echter wel van de Federation en als die vervolgens
dichtklapt wordt de crew 1 voor 1 neergeschoten. We eindigen de serie met
een omsingelde Avon die met een grijns zijn wapen trekt en waar over de
eindcredits het geluid van schoten te horen is. Hoezo een nihilistische
setting in Blake's 7?
Ook al heb ik Blake's 7 nu voor het eerst gekeken, het is lastig een scifi
fan te zijn en in de laatste jaren nooit wat meegekregen te hebben van deze
roemruchte finale. Dat was ook de reden dat ik hem vorige week al gekeken
heb zodat ik er nog een weekje over na kon denken. Terry Nation heeft in
meerdere interviews aangegeven zeer ontevreden te zijn met deze finale maar
ik vond hem perfect in de duistere setting van Blake's 7 passen. Een happy
einde was zeer ongeloofwaardig geweest en met deze finale hebben we wel
ruim 50 minuten goede actie waarin flink wat losse draadjes bruut afgerond
worden en ik heb echt ingespannen zitten kijken.
Kritiekpunten? Altijd natuurlijk. Even los van het feit dat, als je er over
nadenkt, er eigenlijk maar een handvol personen aanwezig zijn in deze
aflevering in, wederom, de bossen, is het toch wel het feit dat Avon zo
gemakkelijk Blake neerschiet. Ze waren weliswaar ongemakkelijke vrienden
maar na 2 jaar iemand neerschieten op instigatie van Tarrant is zelfs voor
de argwanende en cynische Avon een brug te ver mijns inziens. Had ze nou
met hun 2-en, rug aan rug de aflevering laten eindigen tegen overweldigende
overmacht a la Butch Cassidy and the Sundance Kid! Ik vrees en vermoed dat
het vooral de voorwaarde van Gareth Thomas was om Blake perse te laten
sterven op een manier dat hij niet terug zou kunnen komen, die dit einde
ook zo vorm gegeven heeft.
Hoe dan ook, een veelbesproken maar wel waardig afscheid van de serie. 52
weken hebben we gekeken en ik moet zeggen dat ik het wel jammer vind dat we
niet verder kunnen. Het is niet anders.
--
Random
schiet nu heel nksf maar neer in typische B7 sfeertje
> Ook al heb ik Blake's 7 nu voor het eerst gekeken, het is lastig een scifi
> fan te zijn en in de laatste jaren nooit wat meegekregen te hebben van deze
> roemruchte finale. Dat was ook de reden dat ik hem vorige week al gekeken
> heb zodat ik er nog een weekje over na kon denken. Terry Nation heeft in
> meerdere interviews aangegeven zeer ontevreden te zijn met deze finale maar
> ik vond hem perfect in de duistere setting van Blake's 7 passen. Een happy
> einde was zeer ongeloofwaardig geweest en met deze finale hebben we wel
> ruim 50 minuten goede actie waarin flink wat losse draadjes bruut afgerond
> worden en ik heb echt ingespannen zitten kijken.
Ik werd verrast. Ik had vaag iets in mijn hoofd dat Blake neergeschoten
zou worden maar ik was hier niet op voorbereid hoor.
> Kritiekpunten? Altijd natuurlijk. Even los van het feit dat, als je er over
> nadenkt, er eigenlijk maar een handvol personen aanwezig zijn in deze
> aflevering in, wederom, de bossen, is het toch wel het feit dat Avon zo
> gemakkelijk Blake neerschiet. Ze waren weliswaar ongemakkelijke vrienden
> maar na 2 jaar iemand neerschieten op instigatie van Tarrant is zelfs voor
> de argwanende en cynische Avon een brug te ver mijns inziens. Had ze nou
> met hun 2-en, rug aan rug de aflevering laten eindigen tegen overweldigende
> overmacht a la Butch Cassidy and the Sundance Kid! Ik vrees en vermoed dat
> het vooral de voorwaarde van Gareth Thomas was om Blake perse te laten
> sterven op een manier dat hij niet terug zou kunnen komen, die dit einde
> ook zo vorm gegeven heeft.
Kweenie. Het is wel extra schokkend. Er zijn wel meer mensen doodgegaan
in de serie en ze zijn al zo lang zonder Blake dat gewoon doodgeschoten
worden niet hetzelfde schrikeffect zou hebben gehad denk ik. Dit was
echt zo onverwachts dat je naar adem hapt - en dan gaat achter elkaar
iedereen eraan, ongelovelijk.
> Hoe dan ook, een veelbesproken maar wel waardig afscheid van de serie. 52
> weken hebben we gekeken en ik moet zeggen dat ik het wel jammer vind dat we
> niet verder kunnen. Het is niet anders.
Het werd toch wel onheimisch hoor, met een steeds kleiner wordend verzet
dat culmineert in een totalitair en hardvochtig heelal waar bewakers
voor de lol mensen af staan te schieten.
Marjolein
Ik heb hem destijds in negentien-nul dus helemaal onvoorbereid zitten
kijken, en geen enkele ep van welke serie dan ook heeft er ooit zo hard
ingehakt als deze. Het is ook wat zeg, als alle hoofdpersonen 1 voor 1
worden doodgeschoten.
Heel mooi vind ik dat Avon, op het laatst echt compleet psychisch de weg
kwijt in mijn ogen, soort van beschermend over Blakes lijk heen gaat staan,
en dan die grijns voordat je de schoten hoort en het scherm zwart wordt.
Whoa.
>> Hoe dan ook, een veelbesproken maar wel waardig afscheid van de
>> serie. 52 weken hebben we gekeken en ik moet zeggen dat ik het wel
>> jammer vind dat we niet verder kunnen. Het is niet anders.
>
> Het werd toch wel onheimisch hoor, met een steeds kleiner wordend
> verzet dat culmineert in een totalitair en hardvochtig heelal waar
> bewakers voor de lol mensen af staan te schieten.
Ja, wonderbaarlijk toch dat dit als 'jeugdserie' gebracht werd. Zo zwart als
B7 zie je niet veel series.
--
Andrea
Ja, die zit er helemaal doorheen. Dat schemert er al een paar
afleveringen doorheen natuurlijk, met zijn reacties op Servalan enzo.
>>> Hoe dan ook, een veelbesproken maar wel waardig afscheid van de
>>> serie. 52 weken hebben we gekeken en ik moet zeggen dat ik het wel
>>> jammer vind dat we niet verder kunnen. Het is niet anders.
>> Het werd toch wel onheimisch hoor, met een steeds kleiner wordend
>> verzet dat culmineert in een totalitair en hardvochtig heelal waar
>> bewakers voor de lol mensen af staan te schieten.
>
> Ja, wonderbaarlijk toch dat dit als 'jeugdserie' gebracht werd. Zo zwart als
> B7 zie je niet veel series.
>
Is ook de tijdgeest denk ik. 'no fun, no future' komt toch van rond die
periode?
Marjolein
We hebben praktisch iedereen zien sneuvelen ja.
Maar er zou misschien nog hoop kunnen zijn: Blake zei dat Jenna zelfmoord
had gepleegd, maar dat zou op zich een leugen tegen Tarrant geweest kunnen
zijn.
En één lid is zeker nog in leven: Orac!
Niet dat een losse computer zonder pootjes echt veel zal kunnen uitrichten,
maar misschien dat hij een soort virus in het computernetwerk van de
Federation kan sturen om wat schade aan te richten. Of een 'viraal bericht'
dat tot verzet aanspoort.
>>
>> Ik heb hem destijds in negentien-nul dus helemaal onvoorbereid
>> zitten kijken, en geen enkele ep van welke serie dan ook heeft er
>> ooit zo hard ingehakt als deze. Het is ook wat zeg, als alle
>> hoofdpersonen 1 voor 1 worden doodgeschoten.
Dat kwam bij mij destijds ook als een kaakslag aan en in die tijd wist ik
dat niet zo goed een plaats te geven.
>>
>> Heel mooi vind ik dat Avon, op het laatst echt compleet psychisch de
>> weg kwijt in mijn ogen, soort van beschermend over Blakes lijk heen
>> gaat staan, en dan die grijns voordat je de schoten hoort en het
>> scherm zwart wordt. Whoa.
>
> Ja, die zit er helemaal doorheen. Dat schemert er al een paar
> afleveringen doorheen natuurlijk, met zijn reacties op Servalan enzo.
Dat moet het zijn. Hij zou eerder verwacht hebben Blake te zullen verraden,
maar nu was alleen al de suggestie dat Blake juist hem zou hebben verraden
al te veel voor hem.
De oude Avon zou heel koel en afstandelijk eerst alle feiten hebben
verzameld.
>
>>>> Hoe dan ook, een veelbesproken maar wel waardig afscheid van de
>>>> serie. 52 weken hebben we gekeken en ik moet zeggen dat ik het wel
>>>> jammer vind dat we niet verder kunnen. Het is niet anders.
Ik ben er heel tevreden over. 'Blake's 7' was in mijn leefwereld tot vrijwel
niets teruggezakt, maar nu denk ik daar totaal anders over.
>>> Het werd toch wel onheimisch hoor, met een steeds kleiner wordend
>>> verzet dat culmineert in een totalitair en hardvochtig heelal waar
>>> bewakers voor de lol mensen af staan te schieten.
>>
>> Ja, wonderbaarlijk toch dat dit als 'jeugdserie' gebracht werd. Zo
>> zwart als B7 zie je niet veel series.
>>
> Is ook de tijdgeest denk ik. 'no fun, no future' komt toch van rond
> die periode?
Inderdaad. 'The Sexpistols' enzo.
En niet te vergeten: Maggie Thatcher.
Ben wel blij dat onze Servalan er toch een stuk aantrekkelijker uitziet. :-)
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Een ding begrijp ik niet helemaal. Arlen was een federation officier
(ongetwijfeld een protigé van Servelan) die zich door Blake gevangen moest
nemen om achter de lokatie van hun basis te komen. Eenmaal bevangen zullen
ze wel een locatordevice hebben gevolgt dat ze bij zich had en een weg naar
binnen gebaand. Maar plotseling dook Arlen weer op en leek een medewerker
van Blake en Deva te zijn? Die hen ik niet helemaal begrepen.
> We hebben praktisch iedereen zien sneuvelen ja.
> Maar er zou misschien nog hoop kunnen zijn: Blake zei dat Jenna zelfmoord
> had gepleegd, maar dat zou op zich een leugen tegen Tarrant geweest kunnen
> zijn.
> En één lid is zeker nog in leven: Orac!
> Niet dat een losse computer zonder pootjes echt veel zal kunnen
> uitrichten, maar misschien dat hij een soort virus in het computernetwerk
> van de Federation kan sturen om wat schade aan te richten. Of een 'viraal
> bericht' dat tot verzet aanspoort.
Orac is niet voor- of tegen de federation en de enige die echt de potentie
van Orac kent is Servelan.
Natuurlijk wordt er nu geïmpliceerd dat Avon dood is en het meest logische
vervolg is dat Servelan, de echt winnaar dus (HAIL SERVELAN !!!), vervolgens
de ruimte zal binnenstappen als uiteindelijke overwinnaar, naar de lijken
van Blake en Avon zal kijken. Misschien dat ze nog even bij Avon zal
neerhurken en een kus op zijn dode lippen zal geven. Tenslotte Orac pakt en
met zijn hulp (waarom zou Orac dat niet doen?) het presidentschap van de
federation zal terugpakken.
Andere einden zijn ook mogelijk. Paul Darrow is al lang bezig om te proberen
Blake's 7 opnieuw tot leven te wekken. Er wordt geïmpliceerd dat Avon in een
laatste voorgevecht om het leven is gekomen. Waarom niet iets anders? Blake
was dus bezig een nieuwe verzetsstrijder organisatie op Gauda Prime op te
zetten. Dat betekent dat hij meet medewerkers daar had die misschien op tijd
in de gaten hadden wat er was gebeurd, maar te laat om Blake te redden. Op
het moment dat Avon wordt omsingeld en zijn geweer richt komen de
verzetsstrijders tevoorschijn en in een heftig gevecht worden de
federationsoldaten gedood. Avon begrijpt meteen wat er is gebeurd, zal bijna
ontroostbaar zijn (maar niet helemaal), zal de leiding over het nieuwe
verzet overnemen. Dat zal in het begin wat moeilijk zijn, want hij heeft hun
leider gedood, maar op echt Avoniaanse wijze zal hij iedereen toch achter
zich krijgen.
Is dat een goed alternatief einde? Neen, natuurlijk niet, maar ik als Paul
Avon echt terug wil hebben kan ik me naast dit alternatief nog wel een paar
andere, vergelijkbare, bedenken.
>>> Ik heb hem destijds in negentien-nul dus helemaal onvoorbereid
>>> zitten kijken, en geen enkele ep van welke serie dan ook heeft er
>>> ooit zo hard ingehakt als deze. Het is ook wat zeg, als alle
>>> hoofdpersonen 1 voor 1 worden doodgeschoten.
Yep. Heavy. Geen Teletubbie of Spongebob einde.
> Dat kwam bij mij destijds ook als een kaakslag aan en in die tijd wist ik
> dat niet zo goed een plaats te geven.
>
>>>
>>> Heel mooi vind ik dat Avon, op het laatst echt compleet psychisch de
>>> weg kwijt in mijn ogen, soort van beschermend over Blakes lijk heen
>>> gaat staan, en dan die grijns voordat je de schoten hoort en het
>>> scherm zwart wordt. Whoa.
Vind je het gek? Blake is degene die eigenlijk iedereen voor de gek heeft
gehouden met zijn testje. Avon was zo van de kaart omdat hij dacht dat Blake
een verrader was dat hij dacht geen andere keus te hebben. Is wat voor te
zeggen.
>> Ja, die zit er helemaal doorheen. Dat schemert er al een paar
>> afleveringen doorheen natuurlijk, met zijn reacties op Servalan enzo.
>
> Dat moet het zijn. Hij zou eerder verwacht hebben Blake te zullen
> verraden, maar nu was alleen al de suggestie dat Blake juist hem zou
> hebben verraden al te veel voor hem.
> De oude Avon zou heel koel en afstandelijk eerst alle feiten hebben
> verzameld.
Na deze psychologische spelletjes en testjes was er geen oude Avon meer
over.
>>>>> Hoe dan ook, een veelbesproken maar wel waardig afscheid van de
>>>>> serie. 52 weken hebben we gekeken en ik moet zeggen dat ik het wel
>>>>> jammer vind dat we niet verder kunnen. Het is niet anders.
>
> Ik ben er heel tevreden over. 'Blake's 7' was in mijn leefwereld tot
> vrijwel niets teruggezakt, maar nu denk ik daar totaal anders over.
Het was bij mij wel teruggezakt dat ik er niet veel meer van widt, maar wat
ik me kon herinneren was dat het een kwaliteitsserie was. Dat is alleen maar
bevestigd. Natuurlijk een wat minder aflevering ertussen, maar in het
algemeen een topserie.
>>>> Het werd toch wel onheimisch hoor, met een steeds kleiner wordend
>>>> verzet dat culmineert in een totalitair en hardvochtig heelal waar
>>>> bewakers voor de lol mensen af staan te schieten.
>>>
>>> Ja, wonderbaarlijk toch dat dit als 'jeugdserie' gebracht werd. Zo
>>> zwart als B7 zie je niet veel series.
Mee eens. Ik kan eigenlijk geen vergelijkbare serie noemen. Ook DW niet.
>> Is ook de tijdgeest denk ik. 'no fun, no future' komt toch van rond
>> die periode?
>
> Inderdaad. 'The Sexpistols' enzo.
> En niet te vergeten: Maggie Thatcher.
> Ben wel blij dat onze Servalan er toch een stuk aantrekkelijker uitziet.
> :-)
Servelan als een soort appeteitelijke Maggie Thatcher? Hhmm ... Grappig. Had
ik niet eens zo over nagedacht, maar wel een hele grappige vergelijking. Nou
ik er zo over nadenkt hebben ze wel wat gemeen. Servelan is natuurlijk enorm
appeteitelijk en sexie. Thatcher is een manwijf en kenau, maar qua
leidinggevende kwaliteiten hebben ze wat van elkaar weg. Dat was 70-er jaren
opmerkelijk.
GJ2
> Na de avonturen van de vorige week is de thuisbasis van de Scorpio niet
> meer veilig en de laatste aflevering begint dan ook met vernietigen ervan
> en de aftocht van de Scorpio richting Guada Prime. Niet alleen de
Gauda Prime, bijna kaasachtig :)
> thuisplaneet van Soolin maar ook de plek waar Avon verwacht een andere
> leider van de geplande rebellie tegen de Federation op de kop te kunnen
> tikken: Blake
>
> In de typische nihilistische setting van de serie was het ook nog niet
> genoeg dat de basis vernietigd is, nee, ook de Scorpio en Slave leggen het
> loodje als de Scorpio met Tarrant erin crasht op de planeet, met de rest
> van de crew veilig omlaag geteleporteerd.
Avon doet in zijn typische stijl niet te veel moeite om uit te vissen
of Tarrant, die zich toch voor hem opgeofferd heeft, nog in leven is.
> De valstrik was echter wel van de Federation en als die vervolgens
> dichtklapt wordt de crew 1 voor 1 neergeschoten. We eindigen de serie met
> een omsingelde Avon die met een grijns zijn wapen trekt en waar over de
> eindcredits het geluid van schoten te horen is. Hoezo een nihilistische
> setting in Blake's 7?
Als een ideetje voor een latere herkijk, Chris Boucher heeft daarna
nog een serie geschreven waartegen Blake's 7 bijna optimistisch wordt
genoemd: Star Cops. Ik heb ze zelf ook nog niet bekeken maar ze is op
de gebruikelijke plekken te vinden.
> Ook al heb ik Blake's 7 nu voor het eerst gekeken, het is lastig een scifi
> fan te zijn en in de laatste jaren nooit wat meegekregen te hebben van deze
> roemruchte finale. Dat was ook de reden dat ik hem vorige week al gekeken
> heb zodat ik er nog een weekje over na kon denken. Terry Nation heeft in
> meerdere interviews aangegeven zeer ontevreden te zijn met deze finale maar
> ik vond hem perfect in de duistere setting van Blake's 7 passen. Een happy
> einde was zeer ongeloofwaardig geweest en met deze finale hebben we wel
> ruim 50 minuten goede actie waarin flink wat losse draadjes bruut afgerond
> worden en ik heb echt ingespannen zitten kijken.
Inderdaad. Een briljant einde.
> Kritiekpunten? Altijd natuurlijk. Even los van het feit dat, als je er over
> nadenkt, er eigenlijk maar een handvol personen aanwezig zijn in deze
> aflevering in, wederom, de bossen, is het toch wel het feit dat Avon zo
> gemakkelijk Blake neerschiet. Ze waren weliswaar ongemakkelijke vrienden
> maar na 2 jaar iemand neerschieten op instigatie van Tarrant is zelfs voor
> de argwanende en cynische Avon een brug te ver mijns inziens. Had ze nou
> met hun 2-en, rug aan rug de aflevering laten eindigen tegen overweldigende
> overmacht a la Butch Cassidy and the Sundance Kid! Ik vrees en vermoed dat
> het vooral de voorwaarde van Gareth Thomas was om Blake perse te laten
> sterven op een manier dat hij niet terug zou kunnen komen, die dit einde
> ook zo vorm gegeven heeft.
Avon is mentaal al een aantal afleveringen onstabiel. De paranoia had
zich op dat punt totaal meester gemaakt van hem.
--
The method of "postulating" what we want has many advantages; they are
the same as the advantages of theft over honest toil. - Russell
> Een ding begrijp ik niet helemaal. Arlen was een federation officier
> (ongetwijfeld een protigé van Servelan) die zich door Blake gevangen moest
> nemen om achter de lokatie van hun basis te komen. Eenmaal bevangen zullen
> ze wel een locatordevice hebben gevolgt dat ze bij zich had en een weg naar
> binnen gebaand. Maar plotseling dook Arlen weer op en leek een medewerker
> van Blake en Deva te zijn? Die hen ik niet helemaal begrepen.
Het was de manier van Blake om zijn potentiele recruten te testen. Een
Federatie-agent die zo door een bounty hunter naar binnen gebracht
werd, zou zichzelf identificeren om aan executie te ontsnappen.
> Niet dat een losse computer zonder pootjes echt veel zal kunnen uitrichten,
> maar misschien dat hij een soort virus in het computernetwerk van de
> Federation kan sturen om wat schade aan te richten. Of een 'viraal bericht'
> dat tot verzet aanspoort.
Als dat iets uithaalde of mogelijk geweest was, was er geen reden dat
hij het al niet zou gedaan hebben.
Dat is ook weer zo.
Maar misschien, als Orac toch wat aan zijn verblijf bij de rebellen blijft
overhouden, zou hij op een meer subtiele wijze zaken kunnen bijsturen op
zo'n manier dat de Federation denkt dat het voor hen voordelig uitpakt. Daar
zitten natuurlijk ook de nodige haken en ogen aan.
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Arlen werkte undercover om Blake's nieuwe organisatie te kunnen oprollen.
Blake deed zich dus voor als premiejager om zo mensen te kunnen recruteren,
maar met Arlen haalde hij dus zonder het te weten de vijand binnen.
>
> Orac is niet voor- of tegen de federation en de enige die echt de
> potentie van Orac kent is Servelan.
> Natuurlijk wordt er nu geïmpliceerd dat Avon dood is en het meest
> logische vervolg is dat Servelan, de echt winnaar dus (HAIL SERVELAN
> !!!), vervolgens de ruimte zal binnenstappen als uiteindelijke
> overwinnaar, naar de lijken van Blake en Avon zal kijken. Misschien
> dat ze nog even bij Avon zal neerhurken en een kus op zijn dode
> lippen zal geven. Tenslotte Orac pakt en met zijn hulp (waarom zou
> Orac dat niet doen?) het presidentschap van de federation zal
> terugpakken.
Servalan speelde hier geen rol. Ze werd geloof ik niet eens genoemd. Nee, ik
denk dat Arlen niets met Servalan te maken heeft en dat Sleer gewoon ergens
anders was. Misschien was dit dan ook de grote verassing: Blake's 7 wordt
uiteindelijk verslagen /zonder/ dat Servy er bij betrokken is.
>
> Andere einden zijn ook mogelijk. Paul Darrow is al lang bezig om te
> proberen Blake's 7 opnieuw tot leven te wekken. Er wordt geïmpliceerd
> dat Avon in een laatste voorgevecht om het leven is gekomen. Waarom
> niet iets anders? Blake was dus bezig een nieuwe verzetsstrijder
> organisatie op Gauda Prime op te zetten. Dat betekent dat hij meet
> medewerkers daar had die misschien op tijd in de gaten hadden wat er
> was gebeurd, maar te laat om Blake te redden. Op het moment dat Avon
> wordt omsingeld en zijn geweer richt komen de verzetsstrijders
> tevoorschijn en in een heftig gevecht worden de federationsoldaten
> gedood. Avon begrijpt meteen wat er is gebeurd, zal bijna
> ontroostbaar zijn (maar niet helemaal), zal de leiding over het
> nieuwe verzet overnemen. Dat zal in het begin wat moeilijk zijn, want
> hij heeft hun leider gedood, maar op echt Avoniaanse wijze zal hij
> iedereen toch achter zich krijgen.
Ik weet het niet....
> Is dat een goed alternatief einde? Neen, natuurlijk niet, maar ik als
> Paul Avon echt terug wil hebben kan ik me naast dit alternatief nog
> wel een paar andere, vergelijkbare, bedenken.
"The Wrath of Jenna." :-)
Of hun 'Blake Junior'.
<knip>
>>>> Heel mooi vind ik dat Avon, op het laatst echt compleet psychisch
>>>> de weg kwijt in mijn ogen, soort van beschermend over Blakes lijk
>>>> heen gaat staan, en dan die grijns voordat je de schoten hoort en
>>>> het scherm zwart wordt. Whoa.
>
> Vind je het gek? Blake is degene die eigenlijk iedereen voor de gek
> heeft gehouden met zijn testje. Avon was zo van de kaart omdat hij
> dacht dat Blake een verrader was dat hij dacht geen andere keus te
> hebben. Is wat voor te zeggen.
Maar het neerschieten van Blake was op zich geen logische reactie, maar een
emotionele.
<knip>
> Na deze psychologische spelletjes en testjes was er geen oude Avon
> meer over.
Stap voor stap raakte hij alles kwijt: The Liberator met haar macht en haar
schatten, Cally, de plannen die in duigen vielen, de macht van Servalan die
telkens groeide, het verlies van de basis en Scorpio. Dat gaat niet in de
kouwe kleren zitten.
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Het begin van het einde, hoe letterlijk.
> en de aftocht van de Scorpio richting Guada Prime. Niet alleen de thuisplaneet van Soolin
Eindelijk wat achtergrondinformatie over Soolin, die had ik niet aan zien
komen. Ik ben wel blij dat we toch nog op de valreep iets meer over haar te
weten zijn gekomen.
> In de typische nihilistische setting van de serie was het ook nog niet
> genoeg dat de basis vernietigd is, nee, ook de Scorpio en Slave leggen het
> loodje
Arme Slave met een echte strefscčne. De dialoog met ORAC even daarvoor vond ik
hilarisch. "Mag ik u even onderbreken" "Nee, dat mag je niet. Je probeert een
superieur systeem te overschrijven" Hahahahaha! En dan later aandacht vragen
door met de systemen te rommelen, best een slimme computer toch die Slave.
Mooi scčne ook waarin Avon toch even twijfelt bij het achterlaten van Tarrant
in de neerstortende Scorpio. Weer een beetje de oude Avon die we daar zagen.
> Blake is een premiejager geworden, ogenschijnlijk gewetenloos en bivakkeert
> op Guada Prime, werkend voor de lokale overheid en Federation.
Waarbij hij met een simpel pistooltje een flyer uit de lucht schiet. Wat een held!
> ..dat Blake bezig is zijn eigen rebellie (weer) te organiseren
Dit zat wel heel strak in elkaar. Ik had niet door dat Blake werkelijk een
andere agenda had. Prima gedaan.
> Achterdochtig en opgejaagd durft Avon geen risico te nemen en schiet Blake
> neer, om pas uit zijn laatste woorden te begrijpen dat het een test was van
> Blake en geen verraad.
Woooooooooooooooooooooow, wat een scčne! De held wordt door zijn 'vriend'
afgemaakt.
> De valstrik was echter wel van de Federation en als die vervolgens
> dichtklapt wordt de crew 1 voor 1 neergeschoten.
Hoe dramatisch en heftig. Zo'n einde slaat in als een bom. Vier seizoenen leef
je met de personages mee en wham daar worden ze een voor een afgeslacht. Briljant.
> We eindigen de serie met een omsingelde Avon die met een grijns zijn wapen trekt en waar over de
> eindcredits het geluid van schoten te horen is. Hoezo een nihilistische
> setting in Blake's 7?
ROTFLOL
> Een happy einde was zeer ongeloofwaardig geweest en met deze finale hebben we wel
> ruim 50 minuten goede actie waarin flink wat losse draadjes bruut afgerond
> worden en ik heb echt ingespannen zitten kijken.
Anders ik wel.
> Hoe dan ook, een veelbesproken maar wel waardig afscheid van de serie. 52
> weken hebben we gekeken en ik moet zeggen dat ik het wel jammer vind dat we
> niet verder kunnen. Het is niet anders.
Tja...*snif*.
--
Niek
Vond je dat niet geweldig?
--
Niek
Ondertussen voldoende uitleg gehad om het helder te hebben? Het ging wel heel
erg snel dat stukje.
> Natuurlijk wordt er nu geīmpliceerd dat Avon dood is en het meest logische
> vervolg is dat Servelan, de echt winnaar dus (HAIL SERVELAN !!!), vervolgens
> de ruimte zal binnenstappen als uiteindelijke overwinnaar, naar de lijken
> van Blake en Avon zal kijken. Misschien dat ze nog even bij Avon zal
> neerhurken en een kus op zijn dode lippen zal geven. Tenslotte Orac pakt en
> met zijn hulp (waarom zou Orac dat niet doen?) het presidentschap van de
> federation zal terugpakken.
Hahahahaha, jij kan zo scripts gaan schrijven.
> Andere einden zijn ook mogelijk. Paul Darrow is al lang bezig om te proberen
> Blake's 7 opnieuw tot leven te wekken.
Wat nog steeds niet gelukt is. In een van de speciale features zegt hij dat B7
een vervolg heeft gekregen in Firefly en Serenity. Dat leek mij toch een
beetje te ver gezocht.
Nog even en iedereen is te oud, als ze dat al niet zijn, en is een herleving
van B7 niet meer mogelijk in de oude vorm. Maar we hebben aan BSG kunnen zien
dat er ook andere manieren zijn om een oude serie nieuw leven in te blazen.
--
Niek
Nee, eerlijk gezegd vind ik dat huiveringwekkend omdat het te dicht komt
bij wat er tegenwoordig ook gebeurd. Teveel moderne 'echte' verhalen.
Dus dat wil ik eigenlijk alleen zien in een setting waar het meteen heel
erg veroordeeld wordt. Het gaat van een enkele machtswellusteling naar
algemene acceptatie en dat vind ik eng. "I don't like monday" taferelen.
Komt dat niet ook uit die tijd?
Marjolein
> Randomcybrarian <randomcybrar...@nksf.nl> writes:
>> Kritiekpunten? Altijd natuurlijk. Even los van het feit dat, als je
>> er over nadenkt, er eigenlijk maar een handvol personen aanwezig zijn
>> in deze aflevering in, wederom, de bossen, is het toch wel het feit
>> dat Avon zo gemakkelijk Blake neerschiet. Ze waren weliswaar
>> ongemakkelijke vrienden maar na 2 jaar iemand neerschieten op
>> instigatie van Tarrant is zelfs voor de argwanende en cynische Avon
>> een brug te ver mijns inziens. Had ze nou met hun 2-en, rug aan rug
>> de aflevering laten eindigen tegen overweldigende overmacht a la
>> Butch Cassidy and the Sundance Kid! Ik vrees en vermoed dat het
>> vooral de voorwaarde van Gareth Thomas was om Blake perse te laten
>> sterven op een manier dat hij niet terug zou kunnen komen, die dit
>> einde ook zo vorm gegeven heeft.
>
> Avon is mentaal al een aantal afleveringen onstabiel. De paranoia had
> zich op dat punt totaal meester gemaakt van hem.
Tja, ik durf wel te beargumenteren dat paranoia sinds dag 1 stevig in Avon
aanwezig was en om nou te zeggen dat zijn instabiliteit zo ontzettend
toegenomen is met de laatste paar afleveringen dat hij feitelijk zonder
weinig pardon Blake neerschiet vind ik wel een tik kort door de bocht. Maar
goed, we veranderen er niks aan :)
http://en.wikipedia.org/wiki/I_Don't_Like_Mondays_(song)
Juli 1979.
Het ging over een meisje dat nogal doordraaide. Niet over staatsterreur.
http://www.guntheranderson.com/v/data/idontlik.htm
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Hmmmm, Blake's Seven kan ik daar toch niet echt onder scharen. Het donkere en
pessimistische trekken mij er juist in aan. Het laat de mens in zijn geheel
zien en niet alleen als een eendimensionale held.
> Dus dat wil ik eigenlijk alleen zien in een setting waar het meteen heel
> erg veroordeeld wordt. Het gaat van een enkele machtswellusteling naar
> algemene acceptatie en dat vind ik eng.
Dat algemene acceptatie zie ik niet zo in B7 eigenlijk.
> "I don't like monday" taferelen. Komt dat niet ook uit die tijd?
Geen flauw idee.
--
Niek
> Wat nog steeds niet gelukt is. In een van de speciale features zegt
> hij dat B7 een vervolg heeft gekregen in Firefly en Serenity. Dat leek
> mij toch een beetje te ver gezocht.
Ik vond in de extra features het ook wel grappig dat de actrice die
Klyn speelde en die door Avon wordt neergeschoten Mr. Paul Darrow was
(is?). Spaart huwelijkstherapie.
Was het echt zo'n duistere periode? Ik kan me helemaal niet herinneren dat
we met z'n allen zo fatalistisch waren.
--
Andrea
Ik geloof niet dat ik nog zit te wachten op een nieuwe B7-serie. Het is een
mooie klassieker, en het is leuk om af en toe B7-elementen terug te zien in
andere series of serie-makers te horen zeggen dat ze geďnspireerd zijn door
B7. Maar het is wel mooi zo. Ik hoef geen vervolg.
--
Andrea
<knip>
>> Nee, eerlijk gezegd vind ik dat huiveringwekkend omdat het te dicht
>> komt bij wat er tegenwoordig ook gebeurd. Teveel moderne 'echte'
>> verhalen. Dus dat wil ik eigenlijk alleen zien in een setting waar
>> het meteen heel erg veroordeeld wordt. Het gaat van een enkele
>> machtswellusteling naar algemene acceptatie en dat vind ik eng. "I
>> don't like monday" taferelen. Komt dat niet ook uit die tijd?
>
> Was het echt zo'n duistere periode? Ik kan me helemaal niet
> herinneren dat we met z'n allen zo fatalistisch waren.
Ik was begin jaren '80 ervan overtuigd dat Ronald Reagan c.s. zo snel
mogelijk een kernoorlog wilde beginnen om ons dichter tot god te brengen. :)
Ik kan me overigens ook nog een clip herinneren uit die tijd van een Brits
satirisch programma ('Not the Nine 'o clock news' misschien?) waarin je een
kernexplosie zag en de voice over letterlijk zei: "Reagan brings you closer
to god."
Echt de tijd van het grote doemdenken. Massademonstraties, een militante
kraakbeweging ('geen woning, geen kroning'), heibel met punk enz.
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Ja, dat herinner ik me allemaal wel, maar ik denk dat ik net een tikje te
jong / naief was om me er echt zorgen over te maken, en in die tijd dacht ik
ook nog giga rechts, dat scheelt misschien ook. :-) Je kon het niet overal
hardop zeggen, maar ik stond meer achter het denkbeeld van "liever een
kruisraket in mijn tuin dan een Rus in mijn keuken", en ik heb zelfs met een
perskaart achter de linies van de ME gestaan terwijl ze krakers uit hun
huizen sleepten, en ik vond het *eigenlijk* ook wel terecht. Ik was
verslaafd aan Dallas en ik stemde VVD. :-)
We gaan wel erg off-topic nu, maar het is wel interessant hoe mensen a)
dingen anders beleven en b) veranderen naarmate ze ouder worden. Nuanceren,
relativeren, en minder zwart/wit-denken, dat zijn volgens mij toch dingen
die met de jaren komen. Maar om weer on-topic te komen: in een maatschappij
als van B7 is dat aanzienlijk moeilijker, denk ik. Hoewel Avon en Servalan
misschien wel begrip voor elkaars standpunt hadden.
--
Andrea
(alvast begonnen met Sapphire & Steel, want de eerste serie is lekker
makkelijk te vinden op You Tube. Let op een van de eerste kinderversjes: ik
moest meteen aan Buffy denken. ;-))
Ik bedoel de stemming dat individuen kunnen zeggen dat ze anderen
neerschieten omdat ze niet van maandagen houden, 'because it livens up
the day'. Het was geen staatsregeling, het waren twee wachters die zich
verveelden en iets wilden doen om die verveling te doorbreken.
TEnminste, zo kwam het op mij dus over.
Marjolein
Maar jij reageerde voor mijn gevoel op die scene met die twee wachters,
niet op de hele serie. En die twee wachters, dat vond ik dus niet
geweldig ;). Dat totalitaire regime is wat anders. Dat associeer ik meer
met een tijdsangst, met een onbehagen vanwege de maatschappelijke
tendensen in die tijd, het doortrekken van wat dat zou kunnen betekenen.
Dat deel deed me eigenlijk meer aan V for Vendetta denken. Misschien is
dat wel weer geïnspireerd door Blake's 7 ;), maar het is voor mij wel
iets dat ik met de tijd rond 1980 associeer.
Marjolein
> Was het echt zo'n duistere periode? Ik kan me helemaal niet herinneren dat
> we met z'n allen zo fatalistisch waren.
Ik niet, ik was een blij mens. Maar we waren in de minderheid indertijd ;)
Marjolein
LOL, ik stemde volgens mij PSP, omdat ik ze in de tweede kamer wilde
houden (mocht net stemmen) en dacht dat het wel meeviel met die Rus in
de keuken. Heb nog mee staan demonstreren op het museumplein - de enige
demonstratie waarin ik ooit heb meegelopen. Dallas vond ik gruwelijk,
conformeren vond ik vreselijk. Ik ging ook express met mijn blauwe
glitterdiscobroek met punkvrienden stappen, terwijl ik eigenlijk
'underground' was.
Maar ik vond iedereen heel erg pessimistisch en snapte dat niet zo. No
fun no future? Dan moet je daar wat aan gaan doen en niet als een
verwend kind gaat zitten vegeteren tot iemand je komt redden. Dan moet
je actief de maatschappij willen gaan verbeteren. Hoewel mijn focus toen
meer op verbetering van de positie van de vrouw lag weet ik nog. Ze
hadden net beslist dat we evenveel loon moesten krijgen als mannen, maar
Nederland liep zwaar achter qua emancipatie.
> We gaan wel erg off-topic nu, maar het is wel interessant hoe mensen a)
> dingen anders beleven en b) veranderen naarmate ze ouder worden. Nuanceren,
> relativeren, en minder zwart/wit-denken, dat zijn volgens mij toch dingen
> die met de jaren komen. Maar om weer on-topic te komen: in een maatschappij
> als van B7 is dat aanzienlijk moeilijker, denk ik. Hoewel Avon en Servalan
> misschien wel begrip voor elkaars standpunt hadden.
Die begrepen elkaar beter dan veel andere hoofdpersonen was mijn indruk
altijd.
Marjolein
<knip>
> Ik bedoel de stemming dat individuen kunnen zeggen dat ze anderen
> neerschieten omdat ze niet van maandagen houden, 'because it livens up
> the day'. Het was geen staatsregeling, het waren twee wachters die
> zich verveelden en iets wilden doen om die verveling te doorbreken.
> TEnminste, zo kwam het op mij dus over.
Het was een volstrekt willekeurige actie die niet gesanctioneerd was?
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
<knip>
>> Ja, dat herinner ik me allemaal wel, maar ik denk dat ik net een
>> tikje te jong / naief was om me er echt zorgen over te maken, en in
>> die tijd dacht ik ook nog giga rechts, dat scheelt misschien ook.
>> :-) Je kon het niet overal hardop zeggen, maar ik stond meer achter
>> het denkbeeld van "liever een kruisraket in mijn tuin dan een Rus in
>> mijn keuken", en ik heb zelfs met een perskaart achter de linies van
>> de ME gestaan terwijl ze krakers uit hun huizen sleepten, en ik vond
>> het *eigenlijk* ook wel terecht. Ik was verslaafd aan Dallas en ik
>> stemde VVD. :-)
Heh.
Tot mid jaren '80 was ik ook ongeveer zo. Al waren wij meer CDA mensen als
goede "KVP"zuiderlingen.
Maar vanaf '83 begon ik een ruk naar links te maken.
>
> LOL, ik stemde volgens mij PSP, omdat ik ze in de tweede kamer wilde
> houden (mocht net stemmen) en dacht dat het wel meeviel met die Rus in
> de keuken. Heb nog mee staan demonstreren op het museumplein - de
> enige demonstratie waarin ik ooit heb meegelopen. Dallas vond ik
> gruwelijk, conformeren vond ik vreselijk. Ik ging ook express met
> mijn blauwe glitterdiscobroek met punkvrienden stappen, terwijl ik
> eigenlijk 'underground' was.
Heb ik (via een lijstverbinding) ook nog een keer gestemd (ongeveer vlak
voor ze met die drie anderen GL werden).
Maar dat activisme vond ik nog steeds niks.
Tegenwoordig ga ik meer richting SP.
> Maar ik vond iedereen heel erg pessimistisch en snapte dat niet zo. No
> fun no future? Dan moet je daar wat aan gaan doen en niet als een
> verwend kind gaat zitten vegeteren tot iemand je komt redden. Dan moet
> je actief de maatschappij willen gaan verbeteren. Hoewel mijn focus
> toen meer op verbetering van de positie van de vrouw lag weet ik nog.
> Ze hadden net beslist dat we evenveel loon moesten krijgen als
> mannen, maar Nederland liep zwaar achter qua emancipatie.
Klopt. En als men de verhalen erbij betrekt van hoe het in de jaren '50
eraan toeging... Daar lusten de honden geen brood van.
>
>> We gaan wel erg off-topic nu, maar het is wel interessant hoe mensen
>> a) dingen anders beleven en b) veranderen naarmate ze ouder worden.
>> Nuanceren, relativeren, en minder zwart/wit-denken, dat zijn volgens
>> mij toch dingen die met de jaren komen. Maar om weer on-topic te
>> komen: in een maatschappij als van B7 is dat aanzienlijk moeilijker,
>> denk ik. Hoewel Avon en Servalan misschien wel begrip voor elkaars
>> standpunt hadden.
>
> Die begrepen elkaar beter dan veel andere hoofdpersonen was mijn
> indruk altijd.
Daarbij aangetekent dat zowel Avon als Servalan weliswaar aan twee
verschillende kanten stonden, maar geen last hadden van al te veel morele
overwegingen. :-)
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Ja, zo kwam het op mij absoluut over. Zaten ze niet wat te gniffelen
ondertussen? Ik heb hem een paar weken terug gezien, dus die details
weet ik niet meer. Maar ik had echt de indruk dat ze gewoon voor de lol
een beetje aan het prijsschieten waren.
Marjolein
Ik ben al jaren overtuigd D66-er. Dus ik zit denk ik al jaren ongeveer
in het midden, maar dat deed ik toen ook al. Op mijn middelbare school
vonden ze me te rechts en een jaar later op de HEAO kwamen ze me met een
groepje uit de klas vragen of ik problemen had thuis, omdat ik zo
radicaal links was. Mensen hebben er moeite mee als je je niet volledig
tot hun kant kan bekeren was mijn conclusie destijds ;)
>>> denk ik. Hoewel Avon en Servalan misschien wel begrip voor elkaars
>>> standpunt hadden.
>> Die begrepen elkaar beter dan veel andere hoofdpersonen was mijn
>> indruk altijd.
>
> Daarbij aangetekent dat zowel Avon als Servalan weliswaar aan twee
> verschillende kanten stonden, maar geen last hadden van al te veel morele
> overwegingen. :-)
Ze wilden alletwee leven in een omgeving naar hun eigen keuze, maar Avon
wilde er eentje zonder banden en Servalan wilde er eentje met alleen
ondergeschikten. Dus Avon wilde vrijheid en Servalan wilde macht, maar
beiden waren klassieke sociopaten volgens mij.
Marjolein
>> Hmmmm, Blake's Seven kan ik daar toch niet echt onder scharen. Het
>> donkere en pessimistische trekken mij er juist in aan. Het laat de
>> mens in zijn geheel zien en niet alleen als een eendimensionale held.
>
> Maar jij reageerde voor mijn gevoel op die scene met die twee wachters,
> niet op de hele serie.
Ooooh, dat is dan een misverstand want ik bedoelde wel de hele serie.
--
Niek
Dat gniffelen staat mij niet zo bij...
Maar ik denk dat het in ieder geval met de zege van hun bazen gebeurde.
Anders hadden ze het denk ik wel uit hun hoofd gelaten.
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
<knip>
>> Heb ik (via een lijstverbinding) ook nog een keer gestemd (ongeveer
>> vlak voor ze met die drie anderen GL werden).
>> Maar dat activisme vond ik nog steeds niks.
>> Tegenwoordig ga ik meer richting SP.
>
> Ik ben al jaren overtuigd D66-er. Dus ik zit denk ik al jaren ongeveer
> in het midden, maar dat deed ik toen ook al. Op mijn middelbare school
> vonden ze me te rechts en een jaar later op de HEAO kwamen ze me met
> een groepje uit de klas vragen of ik problemen had thuis, omdat ik zo
> radicaal links was. Mensen hebben er moeite mee als je je niet
> volledig tot hun kant kan bekeren was mijn conclusie destijds ;)
De D'66 fase heb ik ook een blauwe maandag gehad.
<knip>
>
> Ze wilden alletwee leven in een omgeving naar hun eigen keuze, maar
> Avon wilde er eentje zonder banden en Servalan wilde er eentje met
> alleen ondergeschikten. Dus Avon wilde vrijheid en Servalan wilde
> macht, maar beiden waren klassieke sociopaten volgens mij.
Mee eens.
Als je levend nuttig voor hen bent zit je wel goed. Anders...
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Oh, dat denk ik niet. Ik denk dat iedereen totaal onverschillig was,
hogerop.
Marjolein
Ze werden in ieder geval (voor zover we weten) niet zelf gelijk
geëxecuteerd. ;-)
Misschien was iedereen daar wel volledig gedrogeerd: Burgers, soldaten en
hun chefs.
Eén groot Woodstock. Maar dan zonder goede muziek en liefde.
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Oh.
> Ik bedoel dus dat ze er net zo uit zag als in aflevering 1 van het
> laatste seizoen. Op zich is dat niet vreemd want deze aflevering zal
> direct zijn gemaakt na de laatste afelvering van seizoen 3
> Want Gareth Thomas zal toch echt niet een heel seizoen wachten
> eerdat hij weer mag opdraven voor één aflevering.
Ik denk niet dat een acteur op een stoeltje gaat zitten wachten tot zijn
aflevering een keer voorbij komt. Maar dat deze aflevering al zijn gemaakt na
de laatste aflevering van S3 lijkt me wel heel sterk. Dan zouden ze al meteen
geweten hebben dat het een aflopende zaak was.
--
Niek
Ik vond ze allemaal niet zo heel erg veranderd in die 3 a 4 jaar.
Marjolein