Een gevolmachtigde moet rekening en verantwoording afleggen aan degenen die
hij vertegenwoordigt. Eventueel is een volmacht meestal ook weer in te
trekken.
Ben je het onderling niet eens over de waardebepaling (het is goed dat in
onderling overleg te doen, ook al zou de gevolmachtigde dat alleen kunnen
doen), dan zou je daarover afspraken kunnen maken, bijvoorbeeld door een
taxatie te laten verrichten en af te spreken dat je je bij voorbaar bij de
uitkomst daarvan neerlegt.
Wat de gevolmachtigde doet, hoeft geen misbruik van bevoegdheid te zijn. Het
doen van aangifte is een onderdeel van zijn bevoegdheid. Hij mag dat zelf
doen, mits hij dat naar eer en geweten doet. Eventueel doet hij de
afwijkende visie van die volmachtgever erbij. Dat er tussen de erfgenamen
(waarvan de gevolmachtigde er een is) verschil van inzicht bestaat, is vaak
een feit, maar die aangifte kan niet altijd wachten totdat alle erfgenamen
het over de waarde eens zijn. Vaak is dat tot Sint-Juttemis.
Mocht je het niet eens zijn met de aanslag die volgt op de aangifte, dan kun
je een bezwaarschrift indienen bij de belastinginspecteur en daarbij
alsnog - gemotiveerd - van een andere waarde uitgaan.
Zie over het aspect "waarde" de discussie die hier kort geleden nog was, ook
naar aanleiding van een successieaangifte.
Hier lopen 2 zaken door elkaar: verdeling van de erfenis en aangifte
successierechten. Dat die nauw met elkaar verbonden zijn staat daar
verder los van.
Op het aangifteformulier successierechten dienen de namen van *alle*
erfgenamen te worden ingevuld en dient *elke* erfgenaam daarbij zijn
handtekening te plaatsen. Ik verwacht dat een aangifteformulier dat
niet door alle erfgenamen is ondertekend - behoudens wanneer bij een
of meer erfgenamen is aangetekend dat die zelf aangifte doet/doen -
door de inspecteur linea recta teruggestuurd wordt.
-p
Het formulier is alleen door de gemachtigde getekend met een kopie van
de verleende machtigingen. De inspecteur heeft de aanslag inmiddels
opgelegd.