Syamsu <
mohammad...@gmail.com> wrote in
news:194ca734-602b-427f...@q8g2000vbl.googlegroups.com:
>
https://docs.google.com/file/d/0B__Y6hMzCkuocWlKeVI1U19YWTQ/edit
Complimenten voor je presentatie. Ik begin het beter te begrijpen geloof
ik.
Ja, ik denk dat ook in het dagelijks taalgebruik met kiezen meestal
wordt verwezen naar alternatieven in het heden, dus naar sorteren. Een
opleiding kiezen, een vakantiebestemming kiezen, een ijsje kiezen, een
bepaalde route kiezen etc. Als ik het goed begrijp noem jij dit niet
echt kiezen, maar sorteren en bij sorteren speelt afwegen, calculeren,
kennis van goed en kwaad een rol.
Ik ben zelf op dit moment meer gecharmeerd van een keuzeloze grond of
basis van alles. Niet een wezen, met een wil en vrijheid die beslist,
maar een loutere aanwezigheid, het absolute, het verwijlende, de zoheid.
In boeddhisme onderwijzen ze dat je dit absolute niet moet beschouwen
als niets, als afwezigheid van iets. Het absolute, wat dus niet te
onderscheiden is in van-mij, van-jou, van iets of iemand, wat nooit
geboren is, niet ondertussen verwijlt en dus ook niet eindigt, dat wat
Is. Dit is de onveranderlijke basis of grond van alles wat ontstaat,
bestaat en weer vergaat. Ook al zou dit hele heelal vergaan, de
werkelijkheid vergaat niet. Het absolute is in deze visie niet te
scheiden van helder licht en meedogende liefde.
Er wordt in het onderricht nogal de nadruk op gelegd dat dit absolute
niet kiest of actief of intentioneel is. Door de zon, wanneer die
opkomt, openen sommige bloemen zich en sommigen sluiten zich, maar dit
is niet de bedoeling van de zon. Sommige planten groeien anderen
verdorren door de zon. De zon wil dit niet. De regen die valt doet
sommige wezens goed en sommige verzuipen maar dit is ook niet de
bedoeling van de regen. Op soortgelijke manier heeft het absolute,
hoewel er wel een werking van uitgaat, geen bedoeling.
Het absolute roept niemand intentioneel maar toch is er roeping. Het
begeleidt niemand intentioneel maar toch is er begeleiding. Het voedt
niemand intentioneel en toch is er voeding. Het onderwijst niemand
intentioneel en toch is er onderricht. Zo wordt het ongeveer beschreven.
Het nadeel van het absolute een wezen noemen of het zo verbeelden is dat
je het toch weer beperkt, want immers, een wezen is iets wat in ruimte,
in omvang, beperkt is.
Ik vind het zelf ook mooi dat deze uitwerking van het absolute de
kwestie vermijdt van ingrijpen.
Ik denk dat deze notie van het absolute niks meer te maken heeft met het
monotheisme van de Islam of het Christendom die volgens mij juist wel
uitgaat van een intentionele God, of absolute werkelijkheid.
Siebe