Google Groups no longer supports new Usenet posts or subscriptions. Historical content remains viewable.
Dismiss

diagnose

2 views
Skip to first unread message

ErikYkema

unread,
Aug 10, 2009, 5:19:39 AM8/10/09
to
Hallo,
Een vriend van mij zit al een tijdje in de open dagbehandeling bij
Altrecht, maar de behandelend arts geeft aan (in verwijsbrief) niet te
weten of hij nu PTSS, persoonlijkheidsstoornis, angststoornis,
alcoholisme of depressie als hoofdprobleem heeft. Vriend wil graag
duidelijkheid - hij stabiliseert niet, voelt zich niet geholpen, en
komt niet verder. Hoe kan die diagnose gedaan worden, i.p.v. het
oplappen met pillen en diverse algemene therapie.
Alvast bedankt,
Erik

PieterW

unread,
Aug 12, 2009, 5:06:07 AM8/12/09
to

second opinion vragen.
heeft iedereen recht op.

Cheers, Pieter

celibate

unread,
Aug 18, 2009, 10:58:33 AM8/18/09
to

"ErikYkema" <erik....@gmail.com> schreef in bericht
news:a2fdd59d-9d39-4882...@z28g2000vbl.googlegroups.com...

dat plakplaatje of stempel als
gedaan zien, en verder gaan met in t hier en nu leven.
ik heb ook veel te lang altijd
na m'n geestelijke problemen gezocht wat t nu was buiten
een drugsverslaving en persoonlijksstoornis, na een hoop pillen [AD en anti
Psych,
benzoos, tranquilizers] weet ik dat t vewrloren tijd was

naturlijk is t niet zo zwart wit,
maar ik weet wel, dat de
psych van 8.30 tot 5 uur aanwezig is, en daarna de deur dicht doet, m.a.w.
niemand kan je genezen dan jezelf, je kan wat handvaten
krijgen, maar tis een naald in een hooiberg als je een soc. psych
verpleegkundige vindt met wie t klikt

nogmaals laatem niet fixeren opt verleden, maar leren van z'n verleden en
fouten, en
vooruit plannen/denken

c~
sjouwt nog steed 2 cementzakken van 25 kg mee,
alleen heb ik een kruiwagen gevonden, dat maakt de last
wat minder.
en soms is t noges flink op je bek gaan, zeg maar 1 stap achteruit, op er
weer 2 vooruit te maken
alleen zit ik nog steeds met een hoop pillen, en raad je
bekende af zo min mogelijk
rotzooi in te nemen, en indien zo kort mogelijk binnen een half jaar weet je
zeker of je er baat bij hebt, zo niet stoppen

helaas was ik zo stom om t
als nieuwe verslaving in m'n dikke dossier bij te schrijven


Erik

unread,
Aug 24, 2009, 2:50:45 AM8/24/09
to
On 18 aug, 16:58, "celibate" <misery_g...@Bonnyrigg.ya> wrote:
> "ErikYkema" <erik.yk...@gmail.com> schreef in berichtnews:a2fdd59d-9d39-4882...@z28g2000vbl.googlegroups.com...

Beste C,
Bedankt voor je goede raad, ik ga het aan hem doorgeven.
Erik

Arjen Houter

unread,
Feb 23, 2010, 6:46:04 AM2/23/10
to
zoek het meer spiritueel, ga Tolle lezen dat help heel goed.
Arjen

"ErikYkema" <erik....@gmail.com> schreef in bericht
news:a2fdd59d-9d39-4882...@z28g2000vbl.googlegroups.com...

jos boersema

unread,
Feb 24, 2010, 11:04:22 AM2/24/10
to
> "ErikYkema" <erik....@gmail.com> schreef in bericht
> news:a2fdd59d-9d39-4882...@z28g2000vbl.googlegroups.com...
>> Hallo,
>> Een vriend van mij zit al een tijdje in de open dagbehandeling bij
>> Altrecht, maar de behandelend arts geeft aan (in verwijsbrief) niet te
>> weten of hij nu PTSS, persoonlijkheidsstoornis, angststoornis,
>> alcoholisme of depressie als hoofdprobleem heeft.

Je zegt:

angststoornis
post traumatische stress stoornis
diep ongelukkig

en dan

alcoholisme

en dan

persoonlijkheidstoornis.

De 1ste 3 zijn dus al verwante reacties op hetzelfde, angst en ongeluk
worden veroorzaakt door een negatieve ervaring (waarbij ervaring er
ook uit kan bestaan wat mensen zeggen of waar ze je mee indoctrineren).
Alcoholisme is ook verwant, want dan poogt persoon zijn ellende weg te
drinken. Ongeluk is ook verwant want is het gevolg van de slechte
ervaring, en wordt verhevigt als wegdrinken niet lukt en angst. Als
dat allemaal door rot lang genoeg dan krijg je vanzelf een beetje een
raar leven. Dat is dus verwant aan 'persoonlijkheidstoornis,' waarbij
angst in zeer hoge mate de persoonlijkheid kan wegdrukken en er een
'gestoord' iets voor in de plaats zet. Puur de angst die de persoon rare
dingen laat denken/doen om zich uit situaties te redden. Psychiaters op
hun beurt zijn niet bevoegd om mensen psychisch te beoordelen of helpen:
in hemelsnaam besef toch dat het gewoon pillendraaiende chirurgijnen
zijn. Ze zijn basis-artsen met een leuter-certificaat eroverheen wat ook
nog eens grotendeels over pillen en chemie gaat. Psychiaters hebben
daardoor als het ware een persoonlijkheids-stoornis ontwikkeld, en zijn
daardoor in verhoogde mate (vergeleken met gemiddelde personen) geneigd
mensen in een hoek weg te trappen onder 1 of andere noemer die hun eigen
naam/eer redt, 'persoonlijkheidsstoornis' kan hard aan komen, dat geeft
de psychiaters een gevoel van macht. Daarom zou ik
'persoonlijkheidsstoornis' uit de mond van een psychiater niet serieus
nemen.

Ik zou dus concluderen dat het een post-traumatische stress stoornis is
die niet op tijd is verholpen, gekoppeld aan een ongezonde chaotische
levenswijze (alcoholisme), en niet onwaarschijnlijk een zekere
uitzichtloosheid ivm banen, de maatschappij, het gebrek aan solidariteit
tussen de mensen, de gemeenheid & felheid van mensen.

Als oplossing zou ik iets zoeken dat stabiliseerd & normaliseerd, en er
zijn bekende therapie�n die bij angst helpen. Ik lijd/heb geleden aan
ondragelijk extreme angsten, stress, waarschijnlijk ook burnout
eroverheen etc etc. 1ste de beste therapie ervoor hielp meteen en dat
heette 'taak concentratie training,' dus dat kan helpen met de
angst-factor. Verder gewoon alle mogelijke behandelingen voor angst
proberen, misschien is de angst fobisch (niet sociaal) ofzo, gewoon
proberen wie weet helpt 1 van de mogelijkheden.

Ik raad ook aan niet met mannen te werken maar alleen met vrouwelijke
therapeuten, omdat mannen vrijwel geen psychologisch inzicht hebben.
Ook zou ik snel doorzoeken als het niet goed loopt met een bepaalde
therapeut-persoon, want de juiste persoon maakt het hele verschil.

>> Vriend wil graag
>> duidelijkheid - hij stabiliseert niet, voelt zich niet geholpen, en
>> komt niet verder. Hoe kan die diagnose gedaan worden, i.p.v. het
>> oplappen met pillen en diverse algemene therapie.
>> Alvast bedankt,
>> Erik

Ik ga uit van de gepresenteerde informatie, en die is bijzonder summier,
dus daar kan ik natuurlijk ook niet al te veel van breien. Maar er is
een kans (60% ?) dat dit aansluit.

Als hij pillen heeft is het misschien goed om die af te bouwen want
psychiaters zijn kwakzalvers. Alleen de pillen die hij zelf wil, de rest
wegmieteren. Anti-psychotica kan diep ongeluk veroorzaken (ook
zelfmoord), en anti-depressie kan depressie veroorzaken, dus heel erg
goed oppassen met die rotzooi. Psychiaters weten niet waar ze het over
hebben en vraag maar: ze durven hun eigen gif niet te slikken. Ze weten
wat voor een troep het is. Alleen als het �cht help, anders schaadt het,
en dit kan je zelfs je leven kosten (omgekeerd ook trouwens).

Als alcoholist zal het mogelijk heel moeilijk worden, want hij moet toch
stoppen met drinken want je lost niks op als je het blijft wegdrukken.
Ik zou starten met bepaalde periodes op de dag dat er niks wordt
gedronken, en dat uitbreiden. Starten met een schema dat overeenkomt
met wat er nu wordt gedronken, en alles bijhouden. Dus niet meteen
verminderen, maar het controle apparaat instellen. Dit kan in sommige
gevallen al werken. Je kunt ook een heel raar schema maken van
zus/zoveel bier maandag avond, en dan dinsdag weer niets en dan woensdag
helemaal lens zuipen verplicht. Dit schokt het gewoonte-patroon. Als
je altijd zuipt als je zin hebt bevredigt het iets, maar als je soms
verplicht moet zuipen van het schema bevredigt het misschien helemaal
niets en krijg je er een hekel aan.

Verder: probeer te hopen dat het leven ooit mooi kan zijn, dat alleen
ellende het doel van de wereld niet kan zijn, dus dat er hoop moet zijn.

Verder niet teveel druk leggen en zaken natuurlijk laten ontwikkelen.
Eisen & druk leiden weer tot stress & angst enzo. Proberen een normale
sociale omgeving te hebben, rondhangen in caf�s is dat niet denk ik.
Beetje op de kleinburgerlijke toer, netheid, regelmaat, rust. Tegeltjes
met oude spreekwoorden aan de muur.

Hoe met traume therapeutisch om te gaan weet ik niet, niemand heeft mij
ooit met traumas geholpen dus kan niks van zeggen. Praten met mensen
wiens gevoel dood blijft helpt in ieder geval niks (dat zijn dus
psychiaters vooral, maar ook anderen, eigenlijk vrijwel alle
hulpverleners hebben een dood gevoel naar de slachtoffers, dus dat helpt
niet, kan je net zo goed niks zeggen).

0 new messages