afgelopen week ben ik op onaangename wijze door een hond benaderd: voor mij op het fietspad was een oudere vrouw met klein kind en hond. Met zijn 3-en namen zij het volledige brede fietspad in. Ik heb daarom enkele meters voor hun gestopt om ze de gelegenheid te geven rustig op zij te gaan. De vrouw maakte een nogal onhandige indruk en begon het kind naar de zijkant te brengen. Plotseling sprong de hond naar mij en begon tegen de achterkant van mijn fiets aan te springen waardoor mijn achtertas van de fiets af viel. Vervolgens kwam hij naar mij toe en begon tegen mijn dijbenen aan te springen en bijt-bewegingen te maken. Hij was overigens gemuilkorfd. Ik schrok hier flink van dus ik heb vrij kwaad in niet nette bewoording geschreeuwd dat de vrouw weg moest wezen met deze rot hond.
De vrouw had de hond duidelijk niet onder controle en pas toen ik opgestaan was werd de hond iets rustiger. De vrouw begon direct tegen het kind uit te leggen dat ik een ligfiets had etc., er volgden geen enkele excuses o.i.d. Ik heb besloten het maar snel te vergeten en door te fietsen maar ik was hier flink van geschrokken.
Vanmiddag reed ik op een voetpad op erg laag tempo en ik haalde een hond met baasje in. (ik weet dat ik hier officieel niet met mijn fiets op hoor maar ik rijd +/- 3 a 5 km/h en houd voldoende afstand van wandelaars en geef wandelaars altijd voorrang) Toen ik de man met hond voorbij was, zag de hond mij en direct werd deze hond erg wild: hij begon hard te blaffen en kwam op mij af rennen. Gelukkig was deze ouder man erg snel en in een reflex trok hij hard aan de lijn en hield de hond netjes bij hem. Ik bedankte hem voor zijn snelle reactie maar ik was hier toch wel weer aardig van geschrokken.
Mijn vraag is: hebben jullie soortgelijke ervaringen met honden? Ik heb 3 maanden geen last gehad maar afgelopen week dus 2x in 1 week. Inmiddels ga ik toch maar extra uitkijken want de vrij lage positie van het gezicht en een liggende houding (kost enige moeite en tijd om rechtop te staan) combineert niet erg lekker met dubieuze honden. Overigens vind ik het altijd moeilijk inschatten of een hond gevaarlijk is, of dat het alleen "spelen" is.
Ik ben opgegroeid met honden en heb een soort van natuurlijk overwicht op honden, maar zeker in de polder kom je wel eens een boerderijhond tegen die er lol in heeft om fietsers de stuipen op het lijf te jagen ...... echter zo'n hond gaat meestal niet verder dan de rand van zijn erf..... en meestal zijn honden wel gevoelig voor korte duidelijke commando's zoals AF en LIGGEN ..... effe uithalen met een fietspomp in het uiterste geval (heb ik in het Spaanse binnenland eens een keer nodig gehad) hoewel dreigen meestal wel genoeg is.
Een hond voelt het feilloos aan als jij bang bent, het klinkt vast makkelijker dan gedaan, maar richting een hond nooit laten merken dat je voorzichtig bent richting het beest, als je autoriteit uitstraalt heb je van geen enkele hond last ...... misschien gaat dat makkelijker als je 207 centimeters meet en je schoenen in maatje 52 met kramp er op zich al gevaarlijk uitzien -;)))))
Maar goed op een ligfiets lig je natuurlijk wel dichter bij de hond !!!
Op zondag 29 april 2012 00:50:49 UTC+2 schreef j.postema het volgende:
> afgelopen week ben ik op onaangename wijze door een hond benaderd: voor > mij op het fietspad was een oudere vrouw met klein kind en hond. Met zijn > 3-en namen zij het volledige brede fietspad in. Ik heb daarom enkele meters > voor hun gestopt om ze de gelegenheid te geven rustig op zij te gaan. De > vrouw maakte een nogal onhandige indruk en begon het kind naar de zijkant > te brengen. Plotseling sprong de hond naar mij en begon tegen de achterkant > van mijn fiets aan te springen waardoor mijn achtertas van de fiets af > viel. Vervolgens kwam hij naar mij toe en begon tegen mijn dijbenen aan te > springen en bijt-bewegingen te maken. Hij was overigens gemuilkorfd. Ik > schrok hier flink van dus ik heb vrij kwaad in niet nette bewoording > geschreeuwd dat de vrouw weg moest wezen met deze rot hond.
> De vrouw had de hond duidelijk niet onder controle en pas toen ik > opgestaan was werd de hond iets rustiger. De vrouw begon direct tegen het > kind uit te leggen dat ik een ligfiets had etc., er volgden geen enkele > excuses o.i.d. Ik heb besloten het maar snel te vergeten en door te fietsen > maar ik was hier flink van geschrokken.
> Vanmiddag reed ik op een voetpad op erg laag tempo en ik haalde een hond > met baasje in. (ik weet dat ik hier officieel niet met mijn fiets op hoor > maar ik rijd +/- 3 a 5 km/h en houd voldoende afstand van wandelaars en > geef wandelaars altijd voorrang) Toen ik de man met hond voorbij was, zag > de hond mij en direct werd deze hond erg wild: hij begon hard te blaffen en > kwam op mij af rennen. Gelukkig was deze ouder man erg snel en in een > reflex trok hij hard aan de lijn en hield de hond netjes bij hem. Ik > bedankte hem voor zijn snelle reactie maar ik was hier toch wel weer aardig > van geschrokken.
> Mijn vraag is: hebben jullie soortgelijke ervaringen met honden? Ik heb 3 > maanden geen last gehad maar afgelopen week dus 2x in 1 week. Inmiddels ga > ik toch maar extra uitkijken want de vrij lage positie van het gezicht en > een liggende houding (kost enige moeite en tijd om rechtop te staan) > combineert niet erg lekker met dubieuze honden. Overigens vind ik het > altijd moeilijk inschatten of een hond gevaarlijk is, of dat het alleen > "spelen" is.
Honden zijn gevoelig voor hiërarchie. (Ik heb een kat die vooral gevoelig is voor hiërarchie als ze honger heeft.) Als je je dominant voelt of die houding aanneemt zullen honden zich waarschijnlijk in een ondergeschikte rol schikken. Een baasje heet dan ook niet voor niks baas. Een hond heeft (meestal) geleerd om te luisteren en te doen wat de baas zegt. Je hebt alleen wel slechte bazen in soorten en maten.
Om onduidelijkheid te voorkomen bel of toeter ik altijd als ik een baas met hond zie, en blijf doorrijden. De baas kan hieraan zien wat de vaart en de bedoeling is en wordt aangesproken op zijn rol. Meestal werkt dit.
Soms werkt dit niet, maar door de snelheid ligt het gevaar v.n.l. bij de hond. Die kan gelukkig ook voor zichzelf zorgen en springt op het laatste moment weg. (Vandaar ook het toeteren en/of het bellen, dan kan hij je zien aankomen.) Dit geldt voor loslopende honden.
Lastiger zijn honden aan de lijn, met de baas aan de ene kant van het fietspad en de hond aan de andere kant. Doorrijden is nu gevaarlijk en limbo fietsen kan meestal niet. Tijdig bellen zorgt er vaak voor, dat hond en baas elkaar snel opzoeken, maar een enkele keer moet je stoppen voor de lijn. Je kan dan deze tijd nuttig gebruiken door:
-De baas helemaal verrot te schelden.
-Een gesprek met de hond houden, dat hij/zij een baas niet kan uitkiezen.
-De lijn oppakken en achter je weer naar beneden laten komen.
-Als de hond je aanvalt een stevige mep uitdelen. (Dit heb ik nooit nodig gehad, maar volgens mij hoort een baas op de openbare weg zijn hond onder controle te hebben. Als de hond toch gaat bijten zijn er stevige sancties mogelijk. Een baas weet dit als het goed is, en zal ook proberen dit te voorkomen.
-Vragen of het nu moeilijk is, zo'n hond wat te leren.
-Als de baas je leuk lijkt een open gesprek beginnen. (Je staat toch stil)
-Vragen of de baas niet aan de lijn doet.
-etc.
En honden op erven: blaffende honden bijten niet. Ze maken alleen verdomt veel herrie.
On 29 apr, 00:50, "j.postema" <jeroenpost...@gmail.com> wrote:
Hooi
Probeer in het vervolg eens met dat baasje te praten,
de meeste honden schrikken van de ligfiets.Uit ervaring
heb ik dit zelf getest.Fiets op de straat met ernaast een
eenvoudig fietspad loopt daar een baasje met 2 Rottweiler.
Hij kon ze niet in bedwang houden.Ik stop en wat blijkt het waren
heel lieve honden maar ik moest het nog wel een keer herhalen.
Naardien
geen last meer van deze honden.
Vroeger woonde ik naast een boerderij met ook van de 2 Rottweiler.
Omdat de woning +- 100m van de straat lag kon ik zien of ze voor de
deur lagen.
Als dat zo was en ik moest er langs met vol speed voorbij gereden kwam
alleen
de reu mij vaak achterna.Na een half jaar later hoorde ik dat de hond
was overleden(hartstilstand).
In het vervolg stop ik altijd als er een baasje met hond wandelt
en vraag of de hond gevaarlijk is.Vooral als men er vaker langs komt.
@iedereen: bedankt voor jullie reacties. Het is wel zo dat ik meestal heel rustig de hond passeer maar in het laatste geval schrok de hond toch. Ik zal voortaan even bellen zodat baasje en hond mij alvast kunnen opmerken. Praten met baasje lijkt mij ook een goed idee want ik denk inderdaad dat het vooral een schrikreactie van de hond is waardoor het beest soms vrij wild gaat doen.
@victor: haha dat is inderdaad een handige bescherming. Hoe reageren honden op velomobielen? Is dit vergelijkbaar met open liggers of blijven ze rustiger?
groeten, Jeroen.
Op zondag 29 april 2012 15:31:52 UTC+2 schreef Beant het volgende:
> On 29 apr, 00:50, "j.postema" <jeroenpost...@gmail.com> wrote: > Hooi > Probeer in het vervolg eens met dat baasje te praten, > de meeste honden schrikken van de ligfiets.Uit ervaring > heb ik dit zelf getest.Fiets op de straat met ernaast een > eenvoudig fietspad loopt daar een baasje met 2 Rottweiler. > Hij kon ze niet in bedwang houden.Ik stop en wat blijkt het waren > heel lieve honden maar ik moest het nog wel een keer herhalen. > Naardien > geen last meer van deze honden. > Vroeger woonde ik naast een boerderij met ook van de 2 Rottweiler. > Omdat de woning +- 100m van de straat lag kon ik zien of ze voor de > deur lagen. > Als dat zo was en ik moest er langs met vol speed voorbij gereden kwam > alleen > de reu mij vaak achterna.Na een half jaar later hoorde ik dat de hond > was overleden(hartstilstand). > In het vervolg stop ik altijd als er een baasje met hond wandelt > en vraag of de hond gevaarlijk is.Vooral als men er vaker langs komt.
In Loenen is er een hond die (als hij in de voortuin is en me aan ziet komen) hard én blaffend op me af rent
om vervolgens aan het eind van de oprit in de ankers gaat. Wat er daarná gebeurt, weet ik niet. ik ben dan al weer een stuk verder.
Diezelfde hond kwam me óók een keer "begroeten" toen ik op de Taifun langsreed.
Ik ben gestopt om te gaan staan en gewacht tot de hond door het baasje werd teruggeroepen.
Pas toen "durfde" ik verder te fietsen.
In de banaan voel ik me iig een stuk veiliger.
Groet,
Victor--ziet de meesten liever héél kort aangelijnd--Rinia.
Op zondag 29 april 2012 23:21:12 UTC+2 schreef --voorheen-- rowingvictor het volgende:
> In de banaan voel ik me iig een stuk veiliger.
> Groet,
> Victor--ziet de meesten liever héél kort aangelijnd--Rinia.
Ik voelde mij vroeger helemaal niet veilig in mijn VM (mango). Je kunt met je hoofd geen kant op en een beetje "serieuze hond" (qua afmeting bedoel ik dan dus) kan er zo maar voor zorgen dat zelfs erg goede bekenden je niet meer herkennen.
Wim - die meestal hard remt/een harde brul geeft en als het nodig is, dan rem ik tot stilstand en ga snel staan. Daardoor word ik groot en herstel mijn natuurlijk overwicht. Op een ligfiets ben je namelijk simpelweg te klein voor de meeste honden om serieus genomen te worden. Zo wat een lange tussenzin. - H.
Een belletje en de meeste honden-uitlaters weten dat je er aan komt.
Maar dat lost het probleem maar half op. De helft van de uitlaters
neemt de hond aan de halsband of houdt de riem kort; fijn. De andere
helft doet dat niet en dan zijn er twee mogelijkheden: a. het is een
rustige hond en hij zal niet achter je aan gaan, of b. het
interesseert het baasje gewoon niet. Meestal (als ik niet te hard ga)
vraag ik in het voorbijgaan om de hond even vast te houden; je krijgt
dan tot antwoord "hij doet niks hoor", waarop ik dan uitleg dat ik dat
niet kan weten als ik er aan kom. Vaak gaat bij het baasje dan een
licht op... maar sommigen interesseert het gewoon geen bal. (Dit
probleem speelt natuurlijk net zo hard als ik met mijn vrouw op de
buktandem zit, alleen voel ik me dan een stuk minder kwetsbaar dan op
de Seiran).
Ook leuk: op de heide hier rond Bussum en Hilversum lopen van die
grote witte runderen. Soms staan die met hun achtereind op het
fietspad... je kan er dan net langs maar ik vind dat altijd erg
spannend.
Bart Doets
Ook bij bussum op het fietspad langs de melkmeent. Vanuit de richting Franse kampweg richting erfgooiersbrug, en dan de tweede boerderij, daar zit een hond die fietsers aanvalt.
Bij verhaal halen bij de boer wordt men verrotgescholden. Ben bij drie gelegenheden gebeten, en heb klacht ingediend bij politie. Heb de hond ook een keer, onder het rijden, een paar echt harde hengsten gegeven met een eind stugge coaxkabel. Ik heb ook dat feit doorgegeven aan de politie.
Ik heb een tijdje geleden een dazer gekocht en sindsdien heb ik die hond niet meer gezien, dus die dingen helpen wel! :-)
Ik sta te kijken van alle posts hier in dit topic.
Al jaren fiets ik langs allerlei soorten honden, van Chihuahuas in
Guccitasjes tot boerderij Rottweilers. Gerold, tegenwoordig is het
niet altijd meer zo dat alle honden enig besef van sociale structuren
hebben of hierarchiegevoelig zijn, zie bovengenoemde Chihuahuas die
gerust je willen verlossen van een vinger of 2 terwijl je als mens 40x
zwaarder en 15x hoger bent, dominant of niet.
Ik (n=1) heb nog nooit problemen gehad met welke hond dan ook tijdens
het ligfietsen, wel veel blaffende en meerennende honden gehad. Altijd
je gezonde verstand gebruiken, rustig voorbijrijden en als je het niet
vertrouwt, nog rustiger rijden en ervoor zorgen dat je binnen 1
seconde rechtop staat zoals WimH aanbeveelt. Als je rustig rechtop
staat, lijkt het me sterk dat een aanstormende hond nog zo zeker van
zijn zaak is. In het uiterste geval zou je dan idd een tik kunnen
uitdelen, maar dat heb ik nog nooit meegemaakt en als zo'n beest toch
echt zijn zinnen op je heeft gezet, maakt een tik ook niet veel meer
uit.
NB: een niet-behandelde hondenbeet kan nare, zeer nare consequenties
hebben ivm de bacterien die in een gemiddelde hondebek leven (oa
Capnocytofaga canimorsus, fusobacterium necroforum en Clostridium
tetani, bij twijfel langs de huisarts).
Op mijn vaste woonwerkroute zit er altijd een hond op een boerderij
achter een hek. Als ie achter een hek zit, heeft ie de grootste
praatjes; rennen, springen, haren overeind, flink blaffen. Als ik 's
middags voorbij fiets, zit ie los op het erf en blaft dan magertjes en
durft verder niks. Het is een herdershond, die ik uit ervaring in de
dierenartspraktijk ten volste wantrouw.
Sjef -nogmaals: die ten volste herdershonden wantrouwt-
Ik vind honden heel erg leuke beesten. Ik word er altijd helemaal blij
van als ik er eentje tegenkom tijdens het fietsen. Het zijn zulke
gezellige, enthousiaste en sportieve dieren! Ze maken soms wat lawaai,
maarja, zo zijn ze nou eenmaal. Een brommer maakt een stuk meer
herrie. Af en toe is er een niet-aangelijnd exemplaar dat lekker mee
gaat hollen. Dat snap ik helemaal, voor zo'n beest is het natuurlijk
hartstikke leuk om eens een mens tegen te komen waar je fatsoenlijk
mee kan rennen. Een stuk beter dan die suffe baas met z'n eeuwige
tennisbal.
Een keer een wedstrijdje gehouden met een grote doberman. Dat was echt
lachen. Z'n baas had hem helemaal niet onder controle, die bleef maar
roepen dat hij terug moest komen, maarja lekker met mij mee hollen was
natuurlijk veel leuker. Hij kon dik in de veertig rennen! Heel
eventjes maar, toen moest-ie lossen.
Ik vertrouw eigenlijk elke hond die ik tegenkom. Ik begroet ze altijd
met een vriendelijke stem. Heel soms is er eentje bozig of bang, die
spreek ik vervolgens geruststellend en indien nodig boos aan. Als dat
niet helpt, besluit ik dat het een stomme hond is en fiets ik verder.
Honden die spontaan aanvallen, daar geloof ik niet in. Als ze er al
zijn, zijn ze extreem zeldzaam. 99,999% van de honden heeft het totaal
niet in zich om aan te vallen, die vinden het leven (en jou) veel te
leuk voor dat soort onzin. Van die 0,001% die wel de behoefte ervaart,
is 99,9% wel wijzer dan zich te wagen aan een savanneaap. Vergeet niet
dat voor andere dieren wij een fors en gevaarlijk roofdier zijn, met
vier sterke ledematen, wapens en enge oogprikvingers. Een hond heeft
alleen maar een bek. Een gevecht op leven en dood verliest hij, en dat
weet-ie donders goed.
Wie wel gevaarlijk zijn, zijn sommige baasjes van sommige honden. Type
sportschoolbezoeker met zwarte Golf GTI en een beperkt
relativeringsvermogen. Maar bij hen ben ik nog altijd een stuk banger
van hun motorvoertuig dan van hun hond.
Maargoed, dat zijn uitzonderingen. Ook die enge baasjes kom ik zelden
tegen, nu ik er zo over nadenk weet ik eigenlijk niet meer wat de
laatste keer was.
Honden zijn gewoon leuk! Was alles wat je onderweg tegenkwam maar zo
goedmoedig en enthousiast als een hond.
grtjs,
191.861.807 - die vroeger best wel bang voor honden was
> Ik vertrouw eigenlijk elke hond die ik tegenkom. Ik begroet ze altijd
> met een vriendelijke stem. Heel soms is er eentje bozig of bang, die
> spreek ik vervolgens geruststellend en indien nodig boos aan.
Per definitie wantrouw ik de meeste honden die ik tegenkom. Een te groot percentage denkt het leuk te vinden om OF voor m'n voorwiel te gaan slenteren OF op me af te springen en WOEF WAF GRRR te zeggen.
=> Doe ik dan iets fout? Ik kreeg ergens de tip honden niet aan te kijken maar hun baasje of iets anders. "Dan heb je geen contact met hen en zien ze je ook niet als concurrent/gevaar/weet_ik_wat". Dus ik besteed er geen aandacht aan, maar toch besteden zij aandacht aan mij.
Ok, wat moet ik dan *wel* doen? Wel aankijken? Hoi zeggen juist tegen de hond? Helpt bellen zodat ze me in ieder geval opmerken? Zou kunnen helpen, maar ergens schikt het me af omdat ik het idee heb ze dan op scherp te zetten "hier is een sappige ligfietser"...
Dus... tips gevraagd omdat jij er geen last van hebt :-) Ik zou graag van het probleem af zijn.
On Apr 30, 11:30 pm, Reinout van Rees <rein...@vanrees.org> wrote:
> => Doe ik dan iets fout? Ik kreeg ergens de tip honden niet aan te
> kijken maar hun baasje of iets anders. "Dan heb je geen contact met hen
> en zien ze je ook niet als concurrent/gevaar/weet_ik_wat". Dus ik
> besteed er geen aandacht aan, maar toch besteden zij aandacht aan mij.
> Ok, wat moet ik dan *wel* doen? Wel aankijken? Hoi zeggen juist tegen de
> hond? Helpt bellen zodat ze me in ieder geval opmerken? Zou kunnen
> helpen, maar ergens schikt het me af omdat ik het idee heb ze dan op
> scherp te zetten "hier is een sappige ligfietser"...
> Dus... tips gevraagd omdat jij er geen last van hebt :-) Ik zou graag
> van het probleem af zijn.
Ik betwijfel of er truukjes zijn die werken, het zijn geen computers
of naaimachines. Ik denk dat het beter is om honden te leren begrijpen
en aanvoelen. En dat is eigenlijk heel makkelijk. Honden zijn gewoon
sociale dieren. Net als fietsers hebben ze behoefte aan gezelligheid,
veel beweging en eten. En ze zijn uiterst intelligent en nieuwsgierig:
alles wat beweegt, een bijzonder geluid maakt of een geurtje heeft, is
interessant. Vooral andere honden en mensen vinden ze interessant.
Ligfietsers zijn dus helemaal boeiend, want dat zijn mensen die zich
op een bijzondere manier voortbewegen. Dat vinden ze leuk.
Er zit weinig kwaad bij honden. Echt. Ze snappen donders goed dat de
mens de dominante soort is. Ze zijn erg mensgericht: blaffen is hun
imitatie van de menselijke stem. Als ze al raar reageren zijn ze bang
en blij toe dat je gewoon doorfietst. Maar bij het gros winnen de
nieuwsgierigheid en de behoefte aan contact het van de angst.
Eigenlijk denk ik dat het 't beste is om gewoon veel honden te leren
kennen. Af en toe een praatje maken met een hondenbezitter en het
beest een aai geven, kijken hoe hij reageert en proberen te zien hoe
hij met je communiceert.
Succes, en vooral: veel plezier.
191.861.807 - helaas geen tijd voor een eigen hond
Op 20-5-2008 heb ik ook al eens een draadje gestart over honden. Ook
toen allerlei wijze raadgevingen, vooral van psychologische aard, over
hoe als ligfietser om te gaan met een hond. Misschien werken die
allemaal wel in het geval je een hond op tijd opmerkt, maar in mijn
geval ben ik al een aantal malen door een hond 'overvallen' die
plotseling van achteren opdook, zodat je rijdend met zo'n 30 km/uur
pal naast je en op gelijke hoogte ineens geconfronteerd wordt met een
wijd geopende hijgende bek met een rij gevaarlijke tanden. Dan doe je
heel weinig. 1 keer daarbij gevallen met forse schade een mens en
fiets. De andere keren heb ik het kunnen redden door heel hard weg te
rijden, maar die ruimte heb je niet overal. Aan deze ervaringen heb ik
een niet van echt te onderscheiden posttraumatisch stress-stoornis
overgehouden (dromen, wakker schrikken, tijdens het fietsen een stoot
adrenaline bij elk geritsel in/achter struiken, idem bij hondengeblaf
en niet zeker weten of die achter een hek zit of is aangelijnd.), en
durf ik eigenlijk niet meer in vreemde omgevingen te rijden. Vorig
jaar zijn mijn vrouw en ik nog een weekje in Drenthe gaan fietsen,
maar vanwege de (boerderij)honden is dat zeker niet voor herhaling
vatbaar. Eerdere ervaringen in Frankrijk waren helemaal desastreus. Ik
beperk me nu vooral tot vaste routes vanuit huis waarvan ik vrij zeker
ben dat er geen loslopende honden zijn en rij ik zo weinig mogelijk in
de natuur. Klinkt misschien wat aanstellering, maar dat verandert
niets aan het feit. Erg jammer natuurlijk, maar een echte oplossing
zie ik niet. Ik heb al eens gedacht om in de bidonhouder een busje
pepperspray (Dld) mee te nemen, maar ik vrees dat ik in de hierboven
geschetste situaties niet eens toekom aan het gebruik ervan. Ook heb
ik overwogen om een toorts mee te nemen zoals die door schepen in nood
worden gebruikt. Kunnen gemakkelijk door een ruk worden ontstoken en
geven dan veel vuur af, waar honden erg bang voor zijn. Om dezelfde
reden als bij de pepperspray is het daar nooit van gekomen. Ik woon in
een bosrijke omgeving en moet noodgedwongen door het bos rijden om
'weg te komen'. Dat doe ik altijd via dezelfde route omdat die
redelijk hondenvrij is. Het is overigens opvallend hoeveel mensen er
de voorkeur aan geven om hun (niet-aangelijnde) hond op fietspaden uit
te laten, terwijl er in het bos legio paden zijn. Waarschijnlijk bang
voor vuile schoenen. Anderzijds is het ook wel weer prettig omdat de
kans dat je de hond op tijd opmerkt wat groter is. Het grootste gevaar
schuilt immers in honden die plotsklaps vanuit het bos en achter je
opduiken. Kortom: mijn plezier in het ligfietsen wordt in hoge mate
beperkt door (angst voor) honden en dat is sinds 2008 zeker niet
minder geworden. Met paarden heb ik heel veel minder moeite. Die kom
ik in mijn omgeving vrij vaak tegen, maar door gewoon even te stoppen
en met de ruiter contact te maken heeft een paardenontmoeting nog
nooit tot een probleem geleid. Goede tips ten aanzien van honden
blijven welkom, maar dan alleen 'stevige'. In psychologische
verhandelingen over de realtie mens-hond zie ik totaal geen heil
(meer) als het gaat om de harde werkelijkheid.
Jan - voor het overige mild en vredelievend - Sr
On 29 apr, 00:50, "j.postema" <jeroenpost...@gmail.com> wrote:
>> Mijn vraag is: hebben jullie soortgelijke ervaringen met honden? Ik heb 3
> maanden geen last gehad maar afgelopen week dus 2x in 1 week. Inmiddels ga
> ik toch maar extra uitkijken want de vrij lage positie van het gezicht en
> een liggende houding (kost enige moeite en tijd om rechtop te staan)
> combineert niet erg lekker met dubieuze honden. Overigens vind ik het
> altijd moeilijk inschatten of een hond gevaarlijk is, of dat het alleen
> "spelen" is.
> Ik betwijfel of er truukjes zijn die werken, het zijn geen computers
> of naaimachines. Ik denk dat het beter is om honden te leren begrijpen
> en aanvoelen. En dat is eigenlijk heel makkelijk. Honden zijn gewoon
> sociale dieren. Net als fietsers hebben ze behoefte aan gezelligheid,
> veel beweging en eten. En ze zijn uiterst intelligent en nieuwsgierig:
> alles wat beweegt, een bijzonder geluid maakt of een geurtje heeft, is
> interessant. Vooral andere honden en mensen vinden ze interessant.
> Ligfietsers zijn dus helemaal boeiend, want dat zijn mensen die zich
> op een bijzondere manier voortbewegen. Dat vinden ze leuk.
> Er zit weinig kwaad bij honden. Echt. Ze snappen donders goed dat de
> mens de dominante soort is. Ze zijn erg mensgericht: blaffen is hun
> imitatie van de menselijke stem. Als ze al raar reageren zijn ze bang
> en blij toe dat je gewoon doorfietst. Maar bij het gros winnen de
> nieuwsgierigheid en de behoefte aan contact het van de angst.
Dat klopt voor een aardig deel van de honden, maar een naar mijn idee
veel te groot overig deel denkt daar kennelijk heel anders over.
> Eigenlijk denk ik dat het 't beste is om gewoon veel honden te leren
> kennen. Af en toe een praatje maken met een hondenbezitter en het
> beest een aai geven, kijken hoe hij reageert en proberen te zien hoe
> hij met je communiceert.
Mmmm. Net als Jan Sr heb ik ook wel van die honden die opeens de
achtervolging inzetten. Voorbeelden zat.
http://g.co/maps/6azwa Prinsenmolenpark in Rotterdam. Hier laten veel mensen hun honden uit.
Het fietspad is er ook prachtig geasfalteerd en erg snel. Een hazewind
die daar wordt uitgelaten laat zich de eerste twee keer verrassen en
is te laat op snelheid om mij voorbij te komen. De volgende ochtend
blijkt de hond al op het dijkje klaar te staan om mij op te wachten.
Veel lawaai en steeds dwars voor mijn fiets (Q) langs schietend.
Anderhalve kilometer houdt deze hond het vol. Dat geblaf en voorlangs
schieten (zoals wolven een hert proberen te vangen) nodigt niet uit
voor een babbeltje.
In datzelfde park nog meer honden die me in de verte zien en als een
gek denken jacht te moeten maken. Ik voel me veilig genoeg met mijn
coconnetje om me heen, maar het is wel heel hinderlijk. Remmen of
uitwijken doe ik niet meer. Ze reageren niet of nauwelijks als je ze
toespreekt, je bel of je claxon gebruikt. Meelokken helpt trouwens ook
nauwelijks.
Elders, vlak bij Vlaardingen laat een man vaak zijn twee keeshondjes
uit (aan de lijn). De beestjes zetten het altijd op een luid blaffen,
gaan "in de aanval" hun lijn maximaal belastend. Twee keer ben ik
gestopt om de honden en de man beter kennis te laten maken. Dan hebben
de beestjes geen praatjes en willen minstens een meter afstand
bewaren. Baasje snapt er ook niets van. En de volgende keer (aan de
lijn) weer voluit blaffen en eropaf stormen. Hoezo slimme beesten?
Ook bij andere gelegenheden heb ik aanvallende honden gehad, die
dachten de Q in zijn nek (net achter de neus) te kunnen grijpen.
Jammer voor hen, daar hebben ze geen grip en het levert ze een forse
tik tegen de neus op.
Let wel, dit is allemaal woon-werk route en veel van deze honden (en
hun "baasjes") zouden me allang kunnen kennen. Een collega is al eens
ernstig gewond geraakt door een aanvallende hond en heeft ook
valpartijen zonder schade opgelopen door honden.
Ik heb er geen geduld meer mee. Rem niet voor honden en wijk niet uit
ook.
In mijn Q heb ik er alleen last van, ik laat mijn routes of ritten er
niet door beinvloeden. Een dazer heeft heel wat mensen wel profijt
opgeleverd en zou voor bv Jan Sr de nadelen van pepperspray/toorts
kunnen opvangen.
Groeten,
Kees - ook blaffende honden kunnen bijten - van Malssen
On 1 mei, 13:03, ligfries <ligfr...@gmail.com> wrote:
> BSO is erg positief over honden:
> []
> Een dazer heeft heel wat mensen wel profijt
> opgeleverd en zou voor bv Jan Sr de nadelen van pepperspray/toorts
> kunnen opvangen.
> Groeten,
> Kees - ook blaffende honden kunnen bijten - van Malssen
Een dazer heb ik ook gebruikt. Helpt vooral als je wandelend of
langzaam fietsend een hond tegemoet rijdt. Maar helpt absoluut niets
als een hond je van grote afstand in de smiezen krijgt en dan als een
dolle (hond) van zijwaarts of van achteren komt aanstormen. Ze zijn
dan echt 'door het dolle heen' en worden zeker niet door een
piepgeluidje gestopt.
Wat mijn ervaring met loslopende honden is is er vooral niet te snel langs te rijden, op de open ligger of met de velomobiel maakt daarbij niks uit. Als je er rustig langsrijdt schrikken ze niet, zien ze dat er geen gevaar is en vinden ze het ook niet leuk om achter je aan te rennen. Wel is het natuurlijk erg vervelend dat je telkens moet afremmen omdat baasjes hun hond niet aan de lijn houden. Op de open ligger heb ik ook vaak een dazer bij me om grote honden die agressief doen op afstand te houden. In de velomobiel heb ik nog een wapen, namelijk de fiets zelf. Insturen op de hond en jammer maar helaas als er wat gebeurd met dat beest. Niet mijn probleem. Moet je je hond maar vasthebben of onder controle hebben als hij perse los moet lopen. Als een hond echt vervelend is kun je alsnog hard roepen : "STOP" of "EN NOU KAPPEN" iets dergelijks. Echt zo hard als je kan. Dan druipen ze ook vaak wel af. Wel is er een verschil tussen de open ligger en de velomobiel. Bij de open ligger lijkt het vaak op aanvallend gedrag, misschien omdat ze je in een kwetsbare liggende houding zien, en bij de velomobiel lijkt het vaak meer op spelen en leuk meerennen. Lijkt misschien meer op een auto. Schreeuwen vanuit de velomobiel heeft dan ook vaak geen enkel effect terwijl dat op de open ligger altijd wel helpt. Heel vreemd.
Maar kort samengevat: hondeneigenaren moeten hun hond gewoon niet los laten lopen op een fietspad, een hond blijft nou eenmaal onvoorspelbaar. Als jouw hond een kind doodbijt zeg je toch ook niet: dat doet ie anders nooit? Een hond is altijd de verantwoording van het baasje dus lijn dat beest aan! Zeker op fietspaden. Op een wandelpad of op veldje vind ik het heel wat anders.
> Wat mijn ervaring met loslopende honden is is er vooral niet te snel langs te rijden, op de open ligger of met de velomobiel maakt daarbij niks uit. Als je er rustig langsrijdt schrikken ze niet, zien ze dat er geen gevaar is en vinden ze het ook niet leuk om achter je aan te rennen. Wel is het natuurlijk erg vervelend dat je telkens moet afremmen omdat baasjes hun hond niet aan de lijn houden.
Op mijn woon-werk gelukkig meestal weinig last van honden. Ook andere regelmatige routes zijn vrijwel volledig hond-vrij. Rekening houden met honden doe ik dan ook eigenlijk niet, ik heb mijn aandacht nodig bij het overige verkeer. Als een hond van mij schrikt is dat gewoon jammer voor dat beest. Overigens zijn voor mij de consequentie meestal minder vervelend als in m'n Quest rijdt, dan wanneer ik open rijd.
Afgelopen zondag wel een erg zenuwachtige hond meegemaakt. Die kwam me met baasje tegemoet over een fiets/wandel bruggetje. Beest was erg bang, en bleef luid blaffend bij me uit de buurt. Baas probeerde de hond bij zich te roepen, maar dat is dan zinloos. Ik ben doorgereden. De hond vluchtte voor me uit tot een zijweg, en nam daar afstand. Geen idee of aanlijnen echt veel beter was geweest.
> Op de open ligger heb ik ook vaak een dazer bij me om grote honden die agressief doen op afstand te houden. In de velomobiel heb ik nog een wapen, namelijk de fiets zelf. Insturen op de hond en jammer maar helaas als er wat gebeurd met dat beest. Niet mijn probleem. Moet je je hond maar vasthebben of onder controle hebben als hij perse los moet lopen.
> Als een hond echt vervelend is kun je alsnog hard roepen : "STOP" of "EN NOU KAPPEN" iets dergelijks. Echt zo hard als je kan. Dan druipen ze ook vaak wel af.
Ik heb een keer een hond mee laten lopen. Blaffend en zigzaggend voor me. Gelukkig had de hond meer aandacht voor mij dan voor de lantaarnpaal langs de weg. Die lantaarnpaal heeft de hond voldoende afgeleid, en het beest zocht troost bij het baasje. Ik reed toen op een open trike. Hoewel die hond vast aardig was, vond ik het niet heel prettig.
Met een velomobiel laat ik het wel van het formaat van de hond meespelen. Ik heb geen zin in schade. Verhalen kan vast, maar het blijft gezeur. Als ik denk dat de hond meer als drempel zal fungeren, dan heb ik er al minder moeite mee.
> Wel is er een verschil tussen de open ligger en de velomobiel. Bij de open ligger lijkt het vaak op aanvallend gedrag, misschien omdat ze je in een kwetsbare liggende houding zien, en bij de velomobiel lijkt het vaak meer op spelen en leuk meerennen. Lijkt misschien meer op een auto. Schreeuwen vanuit de velomobiel heeft dan ook vaak geen enkel effect terwijl dat op de open ligger altijd wel helpt. Heel vreemd.
Dat heb ik nog niet gemerkt, eerder andersom.
> Maar kort samengevat: hondeneigenaren moeten hun hond gewoon niet los laten lopen op een fietspad, een hond blijft nou eenmaal onvoorspelbaar. Als jouw hond een kind doodbijt zeg je toch ook niet: dat doet ie anders nooit? Een hond is altijd de verantwoording van het baasje dus lijn dat beest aan! Zeker op fietspaden. Op een wandelpad of op veldje vind ik het heel wat anders.
Yup. Staat zelfs zo in de wet, als ik het goed begrijp. En dan niet aanlijnen en het touwtje lekker over het fietspad laten hangen.
Met de Fujin stopte ik altijd om de hond te begroeten en kennis te (laten) maken , , ben nl hondenliefhebber en heb zelf verschillende honden gehad , 2 rotweilers en nu een franse buldog. Met de Mango ben ik een beetje angstig voor krassen omdat de meeste honden tegen iets op springen wel leuk vinden. Met 99 van de 100 honden heb ik geen moeite , maar soms zit er 1 tussen waarvoor ik ook wegrijd. Overigens lijn ik m,n eigen hond altijd aan op of naast een fietspad net zoals ik voor een rood verkeerslicht stop.
zo te zien ben ik dus niet de enige met enige angst en negatieve ervaringen met de combinatie ligfiets + honden. Noordkaapfujin is kennelijk niet bang voor honden en zelfs erg positief over honden. Nou ben ik dat normaliter ook als dierenliefhebber, ik heb dan echt geen hekel aan honden. Een vriend van me is ook super positief over honden en hij vermoed dat ik te bang ben en mij te druk maak en de hond niet goed in kan schatten.
Toch blijf ik het gevoelsmatig echt niet vertrouwen - kleine hondjes maken mij echt niets uit, alleen het geblaf is soms irriterend maargoed daar kunnen die beestjes ook niets aan doen. Maar grote honden laten in de laatste 2 gevallen echt hun tanden zien en 1 exemplaar was gemuilkorfd en de laatste had een heel vriendelijk baasje die de hond gelukkig zeer goed onder controle had maar hij vertelde wel dat zijn hond "altijd ging happen in de fietsbanden van fietsen".
Als (vermoedelijk) vaak te voorzichtig persoon blijf ik dus toch maar even heel voorzichtig met de grote uitvoeringen van deze beesten, ik neem aan dat zoals noordkaapfujin zegt het in de praktijk minder gevaarlijk is dan het lijkt maar sommige honden komen echt niet speels over...
Op zondag 29 april 2012 00:50:49 UTC+2 schreef j.postema het volgende:
> afgelopen week ben ik op onaangename wijze door een hond benaderd: voor > mij op het fietspad was een oudere vrouw met klein kind en hond. Met zijn > 3-en namen zij het volledige brede fietspad in. Ik heb daarom enkele meters > voor hun gestopt om ze de gelegenheid te geven rustig op zij te gaan. De > vrouw maakte een nogal onhandige indruk en begon het kind naar de zijkant > te brengen. Plotseling sprong de hond naar mij en begon tegen de achterkant > van mijn fiets aan te springen waardoor mijn achtertas van de fiets af > viel. Vervolgens kwam hij naar mij toe en begon tegen mijn dijbenen aan te > springen en bijt-bewegingen te maken. Hij was overigens gemuilkorfd. Ik > schrok hier flink van dus ik heb vrij kwaad in niet nette bewoording > geschreeuwd dat de vrouw weg moest wezen met deze rot hond.
> De vrouw had de hond duidelijk niet onder controle en pas toen ik > opgestaan was werd de hond iets rustiger. De vrouw begon direct tegen het > kind uit te leggen dat ik een ligfiets had etc., er volgden geen enkele > excuses o.i.d. Ik heb besloten het maar snel te vergeten en door te fietsen > maar ik was hier flink van geschrokken.
> Vanmiddag reed ik op een voetpad op erg laag tempo en ik haalde een hond > met baasje in. (ik weet dat ik hier officieel niet met mijn fiets op hoor > maar ik rijd +/- 3 a 5 km/h en houd voldoende afstand van wandelaars en > geef wandelaars altijd voorrang) Toen ik de man met hond voorbij was, zag > de hond mij en direct werd deze hond erg wild: hij begon hard te blaffen en > kwam op mij af rennen. Gelukkig was deze ouder man erg snel en in een > reflex trok hij hard aan de lijn en hield de hond netjes bij hem. Ik > bedankte hem voor zijn snelle reactie maar ik was hier toch wel weer aardig > van geschrokken.
> Mijn vraag is: hebben jullie soortgelijke ervaringen met honden? Ik heb 3 > maanden geen last gehad maar afgelopen week dus 2x in 1 week. Inmiddels ga > ik toch maar extra uitkijken want de vrij lage positie van het gezicht en > een liggende houding (kost enige moeite en tijd om rechtop te staan) > combineert niet erg lekker met dubieuze honden. Overigens vind ik het > altijd moeilijk inschatten of een hond gevaarlijk is, of dat het alleen > "spelen" is.
> Ook bij bussum op het fietspad langs de melkmeent. Vanuit de richting
> Franse kampweg richting erfgooiersbrug, en dan de tweede
> boerderij, daar zit een hond die fietsers aanvalt.
> Bij verhaal halen bij de boer wordt men verrotgescholden.
> Ben bij drie gelegenheden gebeten, en heb klacht ingediend bij politie.
> Heb de hond ook een keer, onder het rijden, een paar echt harde hengsten
> gegeven met een eind stugge coaxkabel. Ik heb ook dat feit doorgegeven aan
> de politie.
> Ik heb een tijdje geleden een dazer gekocht en sindsdien heb ik die hond
> niet meer gezien, dus die dingen helpen wel! :-)
> Ik rijd trouwens op een open ligger.
Als Bussumer heb ik vorig jaar ook met deze hond te maken gehad. Na mijn
ongeluk in september ben ik in november in mijn Alleweder begonnen met
recreatieve fietstochtjes te maken in de omgeving. Bij een van de eerste
ritjes kreeg ik bovengenoemde hond achter me aan, een paar weken nogmaals.
Toen was ik het zat en wilde ik het filmen om aangifte te doen bij de
politie, maar heb ik hem niet meer terug gezien. Dus, filmen helpt! ;-)
Overigens had de zus van een vriend van me het een aantal maanden ervoor
ook al over die hond op die route (Weesp<->Hilversum). Berucht geval
blijkbaar.
groet,
Budi - vroeger op de open ligger ook wel eens last van honden - Jonkhart
On 1 mei, 10:38, "191.861.807" <ligfi...@gmail.com> wrote:
> Eigenlijk denk ik dat het 't beste is om gewoon veel honden te leren
> kennen. Af en toe een praatje maken met een hondenbezitter en het
> beest een aai geven, kijken hoe hij reageert en proberen te zien hoe
> hij met je communiceert.
> Succes, en vooral: veel plezier.
> 191.861.807 - helaas geen tijd voor een eigen hond
Het "beest een aai geven" is niet altijd slim. Aaien is echt een
menselijke handeling. Honden "aaien" elkaar niet en dat heeft niets te
maken met het feit dat ze geen handjes hebben ;)
Als je een hond OVER zijn kop aait, dan is dat een hele dominante
handeling. Een dominante hond (is een hond die hoog in de rangorde
staat) zal dat nooit accepteren. Als je geluk hebt, dan gaat hij
grommen. Als je pech hebt, dan bijt hij meteen. Mocht je echt de
onbedwingbare behoefte hebben om een hond te aaien, doe dat dan achter
zijn oren en maak een beetje een "krabbelende" beweging.
Een hond aan de riem is (bijna) altijd agressiever, dan een loslopende
hond. Voordeel van een aangelijnde hond is dat hij niet achter je aan
kan rennen. Het aaien van een aangelijnde hond is dus nog riskanter
dan een loslopende.
Wim - die 4 honden heeft die nooit aangelijnd lopen, maar die ook
nooit achter fietsers aanrennen - H.
> Wim - die 4 honden heeft die nooit aangelijnd lopen, maar die ook
> nooit achter fietsers aanrennen - H.
Dit is het standaardantwoord van alle baasjes van honden die ik achter
me aan heb gehad: 'Dit doet hij anders nooit'. Maar ook hier geldt
kennelijk: resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de
toekomst. Zeker niet t.a.v. ligfietsers.
Jan - ziet toch liever dat ze aan het lijntje worden gehouden - Sr
