In Puttershoek, geboorteplaats van schaatser Kees Verkerk, gaan we terug naar de reguliere wegen. Bij een tankstation langs de A16 (kort voor het Hollandsch Diep?) nemen we een korte pauze. Wim en ik hebben dan weer gezelschap van een groepje racefietsers, waaronder Joop van Beek.
We stempelen in Geertruidenberg (C5) en vervolgen over eindeloze klinkerwegen. Na vertrek is het even zoeken naar de juiste weg, maar na wat overleg wordt de juiste route gevonden
Geleidelijk aan worden de fietspaden en wegen nu minder van kwaliteit. Noord Brabant is niet altijd even prettig om te fietsen.
We fietsen van plaats naar plaats, naar plaats, naar plaats… Het wordt warm, het kwik komt op 32 graden en de atmosfeer kan dit niet aan. Eerst zien we wat bewolking in het westen opkomen, maar geleidelijk aan komt overal bewolking en wordt deze donkerder. In de buurt van vliegveld Welschap (Eindhoven) zien we ook bliksemschichten in de wolken en wordt het verstandig een schuilplek te gaan zoeken.
In Waalre zien we een kerk met een groot voorportaal. We stallen de fietsen en wachten af. Dat wordt niet lang want na een paar minuten barst het geweld los. Veel, heel veel wind en evenzoveel regen. We zijn blij met onze goede schuilplek, hoewel het door de wind nergens echt droog blijft. Het noodweer duurt ongeveer drie kwartier waarna we besluiten om alvast maar wat te gaan eten. Naast de kerk zit een pizzeria en we laten ons deze goed smaken.
Het is bijna 2 uur later als het weer droog is en we weer vertrekken. We hebben meteen maar een controlestempel (C6) gehaald. Dit moest officieel in Valkenswaard, een paar km verderop, maar dat was een vrije controle en dat kan ook ergens in de buurt.
Na Valkenswaard gaat de route richting België, waar van Sint Huibrechts-Lille tot Maastricht toe langs een kanaal over jaagpaden gefietst kan worden. Eerst het Kempisch kanaal, later de Zuid-Willemsvaart. Tenminste dat was de bedoeling.
Bij het oprijden van het jaagpad blijkt wat het noodweer van net heeft aangericht. De paden liggen bezaaid met takken en bladeren. Zoveel dat je soms het wegdek niet eens kunt zien. We besluiten om het eerste stuk maar over te slaan. Er valt gewoon niet te fietsen. Later wordt dit gelukkig wel beter en blijkt het jaagpad een prima route. Wel is het lastig dat je een aantal keer van wegkant moet wisselen en dat je bij zijtakken van het kanaal goed moet kijken hoe het pad verder loopt.
We verwerken nog een paar lekke banden en mijn voetpomp die ik altijd bij me heb is een gewilde pomp.
Geleidelijk aan wordt het avond en weer donker. De laatste kilometers bij Maastricht gaan in het donker en dan is een donker jaagpad dat bezaaid is met takken niet makkelijk om te volgen. Gelukkig weten de GPS-volgers de juiste route vast te houden en komen we om een uur of 11 op de controle in Maastricht (C7).
Wanneer we door de binnenstad richting Stay Okay gaan komt opeens Rick aangelopen. Hij zou een deel van de bag-drop van Maastricht terug brengen naar Zwolle en zat met een vriend iets te drinken op een terrasje terwijl ik er net voorbij kwam.
Ook hier blijkt de storm te hebben toegeslagen. Een boom die in de Stay Okay stond, heeft het loodje gelegd en is op de keuken gevallen. De rest van de Stay Okay functioneert echter goed. Ivo, Gaby, Lars en ….. hebben gezelschap gekregen van Harry Timmer, de man die de bag-drop verzorgt.