ellebogenwerk

[Jack Versprille]

Mijn Strada is in bestelling

Al veel tips gekregen via jullie en hoop daar ook nu gebruik van te mogen maken.

 

Op het web lees ik over twee verschillende soorten:

- banden aan de zijkant waar je je ellebogen inlegt.

- 'blokken' die aan de zijkant zijn bevestigt.

 

De banden heb ik ervaren tijdens een proefrit in Dronten; de blokken heb ik eventjes gezien...

maar gezien mijn eerste praktische ervaringen in een velomobiel waren er zoveel andere indrukken dat dit niet goed is blijven 'hangen'...

 

Wat is jullie ervaring met elleboogsteunen.

Is het een goede investering en welke uitvoering is verkrijgbaar.

 

Foto zou zeer welkom zjin om een goed beeld te krijgen.

 

Jack -steunt graag op julie- Versprille

 

[Niels van der Wal]

Een wat zijdelingse reactie:

Het nadeel van de elleboogsteunen die ik gezien heb, is dat je op de
steunen gaat zweten en dat deze de rustpunten belasten.
Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om een elastiek (geen touw) van
mijn voor-derailleur bevestiging naar mijn stuur te laten lopen.
Hierdoor "hangt" mijn stuur en kunnen mijn armen hieraan hangen. Dit
geeft mij een vrijer gevoel en zorgt ook voor lucht om mijn armen. (En
dat ik mijn handen dus niet op mijn borst hoef te laten rusten; wat
weer zweetplekken kan opleveren.) Nu zijn er verschillen in mensen met
verschillende behoefte. Wat mij kenmerkt is dat ik de rechter armsteun
in de auto ook altijd weg klap.
Het "hangende stuur" is ook professioneel te krijgen en als je Strada
toch in bestelling/bouw is, heb je tijd om dit uit te proberen.

Niels, ook een hangfietser, van der Wal

[BrandweerQuest]

On 2 feb, 08:40, Jack Versprille <jave...@gmail.com> wrote:
Op het web lees ik over twee verschillende soorten:
> - banden aan de zijkant waar je je ellebogen inlegt.
> - 'blokken' die aan de zijkant zijn bevestigt.
>
>  De banden heb ik ervaren tijdens een proefrit in Dronten; de blokken heb
> ik eventjes gezien...

Een lastige vraag eigenlijk.
Je weet nog niet of je ze nodig hebt, toch moet je dat eerst
vaststellen om advies te kunnen verwerken.
Het is heel persoonlijk hoe je het stuur vast houdt.
Wil je hangen en ruimte om je heen zoals Niels of leun je graag ergens
op?

Ik ben een leuner.
Misschien door de historie van mijn vorige fiets. Daar zaten standaard
al kunststof armsteunen ingebouwd.
Eerst had ik daar moeite mee, ze zaten hoofdzakelijk in de weg bij het
in en uitstappen, toen ik daar nog niet zo bedreven in was.
In de Alleweder heb je heel veel ruimte naast je armen en steek je met
je bovenlichaam meer boven de kuip uit.
Ik fietste daarmee met mijn handen+stuur op mijn borst. In de zomer en
bij stevige inspanning een plakkerige bedoeling.
Al snel ontstond de behoefte het stuur van mij af te houden.
Dat is op de lange duur vermoeiend. Uiteindelijk heb ik het stuur
opgehangen met een touwtje tussen de 2 spiegels.
Maar ook dat vind ik vermoeiend. Je moet steeds je handen bewust
dichtknijpen en hangen.
Maar zoals gezegd, dit is zeer persoonlijk.
In de Quest(lees ook Strada) zit je dieper, meer opgesloten. Er zitten
zelfs vullingen bij je schouder om de evt. ruimte daar op te vullen
zodat je stevig zit.

Iedereen zit weer anders in de fiets.
Ik kom al snel met mijn armen tegen de wand van de fiets als ik mijn
armen op mijn borst houd. Dat schuurt, maar scheelt soms ook
bagageruimte. Op de plek waar dan je ellebogen zitten ligt meestal de
bagage. Sommige gebruiken dit juist als steun. Ik vind dat niet
prettig. Geen zeker steun, op den duur plakkerig.

Al vrij snel heb ik dus in mijn 'nieuwe' fiets, de voormalige
BrandweerQuest, de armsteunen leren waarderen.
Ze zaten toevallig voor mij op de juiste hoogte, hoog dus.
Ik houd mijn armen bijna in 'vlinderstand', ellebogen hoog op de
steun, net onder de kuiprand. Rechterhand op het dwarstuk van de
remhandel. Hier stuur ik eigenlijk mee. Mijn linker hand daar losjes
overeen. Of zelfs naast mij hangend op de velomobieltas, of op mijn
buik of hou ik de helmstok vast.

In mijn laatste nieuwe Quest had ik direct weer behoefte aan die
armsteun.
Deze werden echter niet meer geleverd. Voor de meest zaten deze
steunen in de weg en te hoog. Ze waren ook niet verstelbaar.
Wim S. had inmiddels met autogordel en hardschuimblokjes voor zichzelf
verstelbare armsteunen ontwikkeld.
Eenvoudig vast te maken aan de 2 bestaande bouten in de flensrand van
de fiets.
D.m.v. klittenband op elke plek en elke hoogte te fixeren aan de wand
met een aluminium hoekje.
Veel mensen rijden hiermee. Ik weet niet of ze nog leverbaar zijn en
bij wie. Op Wim zijn blog is nog wel ergens een bouwbeschrijving te
vinden.

Ik weet niet wie er mee begonnen is maar er zijn nu ook armsteunen
helemaal van hardschuimblokjes die met een hele brede strook
klittenband tegen de zijwand te plakken is. Je leunt dus op het
bovenste blokje. De andere blokjes zijn om voldoende kleefkracht te
krijgen zodat alles niet verschuift.
Deze versie is verkrijgbaar bij Velomobiel.nl.

Zelf heb ik een kompakte versie gemaakt van een strip aluminium en een
dun blokje hardschuim.
De aluminium haak zit over de flens geklemd. Aan de achterzijde wat
klittenband om het geheel te stabiliseren.
Werkt ook prima.

Het belangrijkste vind ik dat het verstelbaar moet zijn. Makkelijk te
verwijderen als het in de weg zit.
Ik geef ook de voorkeur aan steeds van armpositie te wisselen.
Soms gewoon handen en stuur op de borst, dan weer ellebogen op de
steun.
Zomers op hobbelwegen of drukke verkeerssituaties ga ik rechtopzitten.
Niet te lang ivm de afstand stoel-trapas, slecht voor de pezen. Ik zit
dan met mijn ellebogen of zelf hele arm over de kuiprand heen.
Hobbelen en trillen worden door mijn 'armdempers' opgevangen. Ik kan
makkelijk en snel, duidelijk mijn rijrichting aangeven.
Ik overzie de weg beter. Bij het klimmen van een heuvel, maar vooral
berg zorgen mijn armen als externe radiator om overtollige warmte af
te voeren in de spaarzame rijwind.

Als laatste opmerking. Met de armen over de kuiprand fietsen is niet
voor iedereen weggelegd.
Je moet daarvoor wel toevallig de juiste lichaamsbouw en/of zitpositie
hebben.

Nou, een heleboel informatie.
Mijn persoonlijk tip: Neem die blokje armsteunen. Laat ze direct door
Velomobiel.nl plaatsen bij aflevering van je fiets. Dan is et
klittenband alvast degelijk bevestigd.
Mochten ze niet bevallen of je hebt ze toch niet nodig, dan trek je ze
er zo vanaf. Veel kost het niet. (goed bewaren natuurlijk)
Als je later toch weer behoefte aan steun hebt (lees, meer velomobiel
rijervaring hebben) plak je ze er zo weer in.

Succes!

Brandweer - heeft telkens weer andere steun nodig - Quest

[hyz]

Op 2 februari 2012 08:40 schreef Jack Versprille <jav...@gmail.com>
het volgende:

> Wat is jullie ervaring met elleboogsteunen.

Ik heb een oude quest, waar de armsteunen nog standaard ingemaakt
zijn. Zie het fotootje op
http://www.ligfiets.net/homebuild/181/petfleshouder-quest.html (kan
even geen betere vinden).

Op sommige rechte stukken leg ik m'n ellebogen er wel eens op, m'n
handen gaan dan over elkaar op het stuur dat aan een staalkabeltje
hangt. Dit heeft als gevolg dat je niet echt meer kan sturen. Maar het
geeft wat extra lucht onder de oksels en is wel relaxed. Doordat je
het stuur niet vast hebt, ga ik wel wat slingeren...

grtz
henk

[Maarten]

Op 2-2-2012 8:40, Jack Versprille schreef:

Ik heb deze armsteunen dus de blokversie. Ik heb er afgelopen zomer dik 5000 km mee door de US gereden. Van de nadelen die Niels aangeeft - zweten en de rustpunten belasten heb ik eigenlijk niets gemerkt. Natuurlijk zweet je wel - we hebben dagen van tegen de 40 graden gehad - maar dat gaf geen last, je zweet toch overal. Het rijdt zeer riant, gevoelsmatig is je fiets gelijk een paar honderd euro luxer geworden :). Het voordeel van de bloksteunen vind ik dat ze erg makkelijk verstelbaar zijn en ook dat je ze er zo uit haalt als je bijvoorbeeld bagage hebt die de ruimte daar in beslag neemt. Levensduur lijkt mij ook heel redelijk, maar ze zullen niet het eeuwige leven hebben. Lijkt me niet erg want vervangen na 2 jaar (? gok) kost weinig.

Niets ten nadele van andere systemen, maar daar heb ik geen ervaring mee. Een kabeltje waarmee je stuur op hoogte komt te hangen en waardoor je met je armen aan het stuur kunt hangen, lijkt mij ook wel relaxt. Misschien is dat ook goed te combineren met armsteunen.

Maarten - wel zorgen dat je wakker blijft

[Maarten Sneep]

On 2012-02-02 16:27, Maarten wrote:

[...]

> Niets ten nadele van andere systemen, maar daar heb ik geen ervaring
> mee. Een kabeltje waarmee je stuur op hoogte komt te hangen en
> waardoor je met je armen aan het stuur kunt hangen, lijkt mij ook wel
> relaxt. Misschien is dat ook goed te combineren met armsteunen.

Ja, dat gaat heel goed. Is ook zeer ontspannen.

Klittenband aan de wanden is niet heel moeilijk aan te brengen, maar
het is wel handig als ze dit bij velomobiel.nl op tijd weten. De wand
van de fiets moet even voorbewerkt worden om het klittenband goed te
laten hechten (een laagje epoxy doet wonderen).

Ik heb vliegertouw met kevlar kern gebruikt voor het kabeltje (met dank
aan Victor). Het knopen is niet heel handig. Handiger is het om aan
stuur en frame oogjes te laten lassen. Ook dit moet je uiteraard op tijd
aangeven, lassen buiten de fiets is stukken simpeler.

De kabel kan je goed voorzien van een knoop zoals die ook op
roeifietsen gebruikt wordt. Je kan dan eenvoudig de hoogte aanpassen. Ik
heb kort gereden met een nylon kabel, maar vond die teveel veren. Kevlar
heeft daar geen last van, een echte roetskabel ook niet.

Maarten - ook de kabel van de bel heeft nu een kevlar kern - Sneep

[rowingvictor]

Hey Maarten,

in m'n eigen fiets heb ik inmiddels óók het stuur opgehangen met een
zelfde touwtje..

Ik heb achter de remschakelaar een gaatje geboord waar het touwtje
doorheen kan.

Groet,

Victor--nu nog een hangmatjes voor de ellebogen--Rinia.

[Rob Hebbes]

Niels schreef

>
> Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om een elastiek (geen touw) van
> mijn voor-derailleur bevestiging naar mijn stuur te laten lopen.
> Hierdoor "hangt" mijn stuur en kunnen mijn armen hieraan hangen. Dit

Zelf had ik ook voor deze oplossing gekozen, tot Allert deze
"oplossing" zag en mij er op attent maakte dat je het risico loopt dat
door het hangen met je armen de afstelling van de derailleur kan
verlopen omdat je continue kracht zet op de bevestiging.

Op aanradan van Allert heb ik de bevestiging verplaatst naar de
achterste bout waarmee de trapas bevestigd is.

Rob = hangt heerlijk met zijn handen bovenop het stuur = Hebbes