{Katolicki.net} Wiara rozumna. Na prośbę mkb
p.porebski
Talmud
Talmud (hebr. studiowanie, nauka) to klasyczny podręcznik (katechizm) żydowskiej pobożności. Został napisany językiem judeo-aramejskim. Składa się z dwóch części: Miszny i Gemary. Miszna to zbiór, początkowo ustnych, a następnie listownych odpowiedzi rabinów wiernym, którzy zapytywali jak interpretować praktycznie określone zapisy zawarte w Torze. Natomiast Gemara stanowi bardzo obszerny komentarz do poszczególnych fragmentów Miszny, jeszcze bardziej precyzyjnie ustalający właściwe zachowanie pobożnego Żyda w danej sytuacji. Gemara powstawała w dwóch największych żydowskich ośrodkach teologicznych, stąd istnieją dwa Talmudy: Talmud Jeruszalmi (Jerozolimski, zwany też Palestyńskim, rzadziej Talmudem Ziemi Izraela) i Talmud Bawli (Babiloński), przy czym ten drugi jest obszerniejszy i uważany za ważniejszy. Talmud jest komentarzem do biblijnej Tory, w którym wyjaśniono jak przestrzegać prawa zawartego w Torze w warunkach, jakie zapanowały wśród Żydów wypędzonych z Palestyny w II w. n.e. Talmud jest uporządkowanym zbiorem praw religijnych, opartych na rozważaniach rabinów żyjących między III w. p.n.e. a VI w. n.e. Ścisłe przestrzeganie wielu nakazów mojżeszowych zapisanych w Torze nie było technicznie wykonalne po zburzeniu Świątyni Jerozolimskiej i dlatego rabini musieli ustalić wiążące dla wszystkich żydów religijne zasady życia w warunkach wygnania. Talmud był przez całe wieki i jest obecnie głównym odniesieniem, do którego odwoływali się i nadal się odwołują rabini na całym świecie, rozstrzygając rozmaite spory i przystosowując prawo religijne do współczesnych warunków życia. Talmud jest księgą otwartą. Judaizm reformowany i judaizm humanistyczny traktują Talmud jako bardzo ważny dokument historyczny judaizmu. Jednocześnie jednak poddają go współczesnej krytyce. Traktują go raczej jako wskazówkę, a nie ostateczny autorytet. Dotyczy to przepisów koszerności, etyki seksualnej itd. Żydzi skłaniali się do poglądu, że zbawienie osiąga się raczej przez uczynki niż wiarę. Żydowski teolog, filozof i lekarz Majmonides (1135–1204) negował przepisy zawarte w Talmudzie i midraszach, sprzeczne z wiedzą medyczną lub zależne od zabobonnej wiary w demony.
Talmud był na indeksie. Pierwszy zakaz czytania Talmudu wydał cesarz Justynian I Wielki, a następnie papież Grzegorz IX. W 1242 spalono liczne Talmudy w Paryżu, w 1264 w Hiszpanii po raz pierwszy "ocenzurowano" Talmud w miejscach gdzie obrażał chrześcijan. Sobór trydencki zakazał publikacji Talmudu z "miejscami bezbożnymi". Talmud pozostał w indeksie do końca XIX w., ostatecznie uchylono zakaz w 1962.
Talmud zawiera wiele cennych aforyzmów i zasad zyciowych. Poniżej kilka z nich.
Bóg nie stworzył niewiasty z głowy mężczyzny, aby mu rozkazywała, ani z jego nóg, aby była jego niewolnicą. Stworzył ją z boku, aby była bliska jego serca.
Tak, napisano bowiem: «Wobec czystego i ty bądź czysty, ale z przewrotnym postępuj według jego przewrotności».
Jeden dobry uczynek sprowadza drugi, tak samo jak grzech jeden sprowadza drugi
Gościnnie. Ocenzurowany
--
mkb
przerastaja one moje pojmowanie :-)
Jednak probujac to jakos ogarnac, zadam kolejne pytanie: czy w takim
razie ta Tora czy Talmud maja cos wspolnego z Pismem Swietym??
czy sa jedynie oparte jak Pan napisal: na przemysleniach Rabinow?
bylabym szczerze wdzieczna za najprostsza z mozliwych odpowiedz.
dziekuje!
mkb
> Talmud (hebr. studiowanie, nauka) to klasyczny podręcznik (katechizm) żydowskiej pobożności. Został napisany językiem judeo-aramejskim. Składa się z dwóch części: Miszny i Gemary. Miszna to zbiór, początkowo ustnych, a następnie listownych odpowiedzi rabinów wiernym, którzy zapytywali jak interpretować praktycznie określone zapisy zawarte w Torze. Natomiast Gemara stanowi bardzo obszerny komentarz do poszczególnych fragmentów Miszny, jeszcze bardziej precyzyjnie ustalający właściwe zachowanie pobożnego Żyda w danej sytuacji. Gemara powstawała w dwóch największych żydowskich ośrodkach teologicznych, stąd istnieją dwa Talmudy: Talmud Jeruszalmi (Jerozolimski, zwany też Palestyńskim, rzadziej Talmudem Ziemi Izraela) i Talmud Bawli (Babiloński), przy czym ten drugi jest obszerniejszy i uważany za ważniejszy. Talmud jest komentarzem do biblijnej Tory, w którym wyjaśniono jak przestrzegać prawa zawartego w Torze w warunkach, jakie zapanowały wśród Żydów wypędzonych z Palestyny w II w. n.e. Talmud jest uporządkowanym zbiorem praw religijnych, opartych na rozważaniach rabinów żyjących między III w. p.n.e. a VI w. n.e. Ścisłe przestrzeganie wielu nakazów mojżeszowych zapisanych w Torze nie było technicznie wykonalne po zburzeniu Świątyni Jerozolimskiej i dlatego rabini musieli ustalić wiążące dla wszystkich żydów religijne zasady życia w warunkach wygnania. Talmud był przez całe wieki i jest obecnie głównym odniesieniem, do którego odwoływali się i nadal się odwołują rabini na całym świecie, rozstrzygając rozmaite spory i przystosowując prawo religijne do współczesnych warunków życia. Talmud jest księgą otwartą. Judaizm reformowany i judaizm humanistyczny traktują Talmud jako bardzo ważny dokument historyczny judaizmu. Jednocześnie jednak poddają go współczesnej krytyce. Traktują go raczej jako wskazówkę, a nie ostateczny autorytet. Dotyczy to przepisów koszerności, etyki seksualnej itd. Żydzi skłaniali się do poglądu, że zbawienie osiąga się raczej przez uczynki niż wiarę. Żydowski teolog, filozof i lekarz Majmonides (1135-1204) negował przepisy zawarte w Talmudzie i midraszach, sprzeczne z wiedzą medyczną lub zależne od zabobonnej wiary w demony.
steve sondej
(7) I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:
(8) Weźmij laskę, a zgromadziwszy wszystek lud, ty i Aaron, brat twój, mówcie do tej skały przed oczyma ich, a wyda wodę swą; i wywiedziesz im wodę z skały, a dasz napój temu mnóstwu, i bydłu ich.
(9) Tedy wziął Mojżesz laskę przed obliczem Pańskiem, jako mu rozkazał.
(10) I zgromadził Mojżesz z Aaronem wszystek lud przed skałę, i mówił do nich: Słuchajcież teraz ludzie odporni, izali z tej skały możemy wam wywieść wodę?
(11) Zatem podniósł Mojżesz rękę swoję, i uderzył w skałę laską swą dwa kroć, a wyszły wody obfite i piło ono mnóstwo, i bydło ich.
(12) I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona: Dlatego, żeście mi nie uwierzyli, abyście mię poświęcili przed oczyma synów Izraelskich, przetoż nie wprowadzicie zgromadzenia tego do ziemi, którąm im dał.
Odpowiedziałem, że nie studiowałem tego fragmentu dokładnie, więc nie jestem uprawniony do odpowiedzi. Ale potem, zadałem sobie i jemu pytanie: dlaczego Bóg zabronił Mojżeszowi dowieźć naród wybrany do ziemi obiecanej? On nie znał odpowiedzi. Więc zacząłem moje badania i po bliższym badaniu znalazłem odpowiedzi i byłem zdumiony.
Aczkolwiek znam tajniki przypowieści i dlaczego Mojżesz nie mógł doprowadzić lud Boży do ziemi obiecanej, to Chcę znać wasze myśli.
Jakie są twoje przemyślenia?
szel...@interia.eu
,,Albowiem ile tylko obietnic Bożych,w Nim wszystkie są ,,TAK".(2Kor1,20)
Dlaczego Mojżesz uderzył o skałę dwa razy?Wystarczyło jedno uderzenie.To drugie było prawdopodobnie przejawem jego wątpliwości w obietnicę Boga.
"steve sondej" <steve...@yahoo.com> pisze:
--
Otrzymałeś/aś tę wiadomość, ponieważ jesteś zapisany/a do grupy
„Katolicki.net” w serwisie Grupy dyskusyjne.
Aby publikować na tej grupie, wyślij wiadomość e-mail na adres
katoli...@googlegroups.com
By wypisać się z grupy, wyślij e-mail do
katolickinet...@googlegroups.com
Więcej opcji na stronie grupy
http://groups.google.pl/group/katolickinet?hl=pl?hl=pl
Zapraszamy do portalu www.katolicki.net
czeslaw12-1995
szel...@interia.eu
No,niezupełnie.Rzeczywiście do Kanaanu wchodzi nowe pokolenie,ale wprowadza je Jozue (jego imię oznacza,,Jahwe jest zbawieniem'').Spośród dwunastu zwiadowców wysłanych przez Mojżesza do Kanaanu tylko on i Kaleb nie przestraszyli się zadań,jakie przed nim i stanęły przy zdobywaniu Ziemi Obiecanej.Tylko oni wierzyli,że podbiją te ziemie z pomocą Boga.I tylko oni z urodzonych w Egipcie weszli do Kanaanu.I pomyśleć,że zamiast wędrowania przez 40lat mogli w kilka miesięcy zdobyć Kanaan,gdy tam dotarli.Niestety,Bóg zawrócił ich z powrotem na pustynię .Dlaczego?
"czeslaw12-1995" <czeslaw...@o2.pl> pisze:
steve sondej
(7) I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:(8) Weźmij laskę, a zgromadziwszy wszystek lud, ty i Aaron, brat twój, mówcie do tej skały przed oczyma ich, a wyda wodę swą; i wywiedziesz im wodę z skały, a dasz napój temu mnóstwu, i bydłu ich.(9) Tedy wziął Mojżesz laskę przed obliczem Pańskiem, jako mu rozkazał.(10) I zgromadził Mojżesz z Aaronem wszystek lud przed skałę, i mówił do nich: Słuchajcież teraz ludzie odporni, izali z tej skały możemy wam wywieść wodę?(11) Zatem podniósł Mojżesz rękę swoję, i uderzył w skałę laską swą dwa kroć, a wyszły wody obfite i piło ono mnóstwo, i bydło ich.(12) I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona: Dlatego, żeście mi nie uwierzyli, abyście mię poświęcili przed oczyma synów Izraelskich, przetoż nie wprowadzicie zgromadzenia tego do ziemi, którąm im dał.
Oto jak rozumiem tę przypowieść która znajdujemy w Księdze Liczb 20:7-12:To prawo Boże przyniosło wyrok przeciwko Chrystusowi.Aby Bóg mogł zapewnić ludziom zbawienie, według prawa Bozego On Sam musiał cierpieć (umrzeć). Gdy Bóg dokonał zapłaty, oddając swoje życie, w tym samym czasie zbawienie zostało udostępnione dla niezbawionej ludzkości. A to zagwarantował i przyjdzie do przeszłości wkrótce.Jak doszedłem do takiego wniosku.Wiemy, że Bóg mówił w przypowieściach (podobieństwach), więc musimy znaleźć duchowe znaczenie tej przypowieści:Dlategoć im w podobieństwach mówię, iż widząc nie widzą, i słysząc nie słyszą, ani rozumieją. I pełni się w nich proroctwo Izajaszowe, które mówi: Słuchem słuchać będziecie, ale nie zrozumiecie; i widząc widzieć będziecie, ale nie ujrzycie; Albowiem zatyło serce ludu tego, a uszyma ciężko słyszeli, i oczy swe zamrużyli, żeby kiedy oczyma nie widzieli i uszyma nie słyszeli, a sercem nie zrozumieli, i nie nawrócili się, a uzdrowiłbym je. Ale oczy wasze błogosławione, że widzą, i uszy wasze, że słyszą; Bo zaprawdę powiadam wam, iż wiele proroków i sprawiedliwych żądało widzieć to, co wy widzicie, ale nie widzieli, i słyszeć to, co słyszycie, ale nie słyszeli . (Ew. Mateusza 13:13-17)I mówił im: Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha. A gdy sam tylko był, pytali go ci, co przy nim byli ze dwunastoma, o to podobieństwo. A on im odpowiedział: Wam dano wiedzieć tajemnicę królestwa Bożego; ale tym, którzy są obcymi, wszystko się podawa w podobieństwach; Aby patrząc patrzeli, ale nie widzieli, i słysząc słyszeli, ale nie zrozumieli, by się snać nie nawrócili, a byłyby im grzechy odpuszczone. Zatem rzekł do nich: Nie rozumiecie tego podobieństwa? A jakoż zrozumiecie wszystkie inne podobieństwa? (Ew. Marka 4:9-13)Aby pomóc nam zrozumieć tę przypowieść, musimy odnaleźć duchowe znaczenie niektórych słów które są używane tu. Aby to osiągnąć, wszystko czego potrzebujemy to nasze Biblie, ponieważ Biblia jest swoim własnym słownikiem.Poniżej znajduje się lista słów i ich odpowiednie duchowe znaczenie według Biblii (niektore sie różnia w zależności od kontekstu):“Skała”Skala oznacza 'Boga naszego Pana Jezusa Chrystusa'.Niektóre odniesienia biblijne:“wszyscy też spożywali ten sam pokarm duchowy i pili ten sam duchowy napój. Pili zaś z towarzyszącej im duchowej skały, a ta skała - to był Chrystus.” (1 list do Koryntian 10:3-4)“Nikt tak święty jak Pan, prócz Ciebie nie ma nikogo, nikt taką Skałą jak Bóg nasz.” (1 Ks. Samuela 2:2)“I rzekł: Pan opoka [skała] moja i twierdza moja, i wybawiciel mój ze mną “(2 Ks. Samuela 22:2)“Do ciebie, Panie! wołam, skało moja! nie milcz na wołanie moje, bym snać, jeźli mi się nie ozwiesz, nie stał się podobnym zstępującym do grobu.” (Ks. Psalmów 28:1)“Mojżesz”Mojżesz przedstawia 'Prawo Boże'.Niektóre odniesienia biblijne:"Tylko się zmacniaj, i bardzo mężnie sobie poczynaj, abyś strzegł, i czynił wszystko według zakonu, któryć rozkazał Mojżesz, sługa mój; nie uchylaj się od niego ani na prawo ani na lewo, żebyś się roztropnie sprawował we wszystkiem, do czego się udasz. "(Ks. Jozuego 1:7)“dwa kroć”Dwa kroć - rzecz jest ustalona przez Boga, a Bóg wkrótce doprowadzi ja do przeszłości.Niektóre odniesienia biblijne:"A iż się po dwa kroć śnił sen Faraonowi, znaczy, że to pewna rzecz od Boga, i pospiesza Bóg wykonać ją. "(Ks. Rodzaju 41:32)“Woda”Woda stanowi Słowo Boże prowadzące do zbawienia.Niektóre odniesienia biblijne:"Lecz kto by pił onę wodę, którą ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki; ale ta woda, którą ja mu dam, stanie się w nim studnią wody wyskakującej ku żywotowi wiecznemu." (Ew. Jana 4:14)“Bydło”Bydlo reprezentuje niezbawionych świata.Niektóre odniesienia biblijne:" A ci, czego nie znają, to bluźnią; a co z przyrodzenia znają, jako bezrozumne bydła w tem się psują," "(List Judy 1:10)“Ziemia objecana” (Ks. Powt. Prawa 1:8)Ziemia obiecana oznacza niebo.“Izraelici – Izrael”Wybrani Boga, którzy odziedzicza życie wieczne z Bogiem (bez względu na narodowość).Teraz, dlaczego Mojżesz nie mógł doprowadzić narodu wybranego do ziemi obiecanej?Pierwszy powód:Przede wszystkim musimy dowiedzieć się, kto rzeczywiście doprowadził naród wybrany do ziemi obiecanej. Wiemy, że Jozue wprowadził Izrael do ziemi obiecanej. Więc czego możemy dowiedzieć się o Jozue? No więc, Jozue w języku hebrajskim znaczy "Jahwe jest zbawieniem". Przetłumacz Jozue na greke i będzie "JAHUSZUA" Jezus. I oto odpowiedź na nasze pytanie!Tylko Jezus może doprowadzić nas do nieba. On zapłacił za nasze grzechy I jest jedyna droga.“Rzekł mu Jezus: Jamci jest ta droga, i prawda, i żywot; żaden nie przychodzi do Ojca, tylko przez mię.” Ew. Jana 14:6Drugi powód:Mojżesz reprezentuje prawo Boże a Bóg uczy nas, że prawo nie może dać nam zbawienia, i oto jest kolejny powód dlaczego Bóg nie mógł posłużyć sie Mojżeszem, aby doprowadzić Izrael do Ziemi Obiecanej:“(38) Niech więc będzie wam wiadomo, bracia, że zwiastuje się wam odpuszczenie grzechów przez Niego:(39) Każdy, kto uwierzy, jest przez Niego usprawiedliwiony ze wszystkich [grzechów], z których nie mogliście zostać usprawiedliwieni w Prawie Mojżeszowym.” Dzieje Apost. 13“jako że z uczynków Prawa żaden człowiek nie może dostąpić usprawiedliwienia w Jego oczach. Przez Prawo bowiem jest tylko większa znajomość grzechu.” List do Rzymian 3:20“Czy przez prawo uczynków? Nie, przez prawo wiary. (28) Sądzimy bowiem, że człowiek osiąga usprawiedliwienie przez wiarę, niezależnie od pełnienia nakazów Prawa.” List do Rzymian 3:27,28“Wiedząc, iż nie bywa usprawiedliwiony człowiek z uczynków zakonu, ale przez wiarę z Jezusa Chrystusa, i myśmy w Jezusa Chrystusa uwierzyli, abyśmy byli usprawiedliwieni z wiary Chrystusowej, a nie z uczynków zakonu, przeto że nie będzie usprawiedliwione z uczynków zakonu żadne ciało.” List do Galatów 2:16