Dear Scholars,
Pranams,
I have seen people of Tamil region using this दान्त at the end of नामन
sabda as  एतत्ते मातः राजलक्ष्मीनाम्नीदे याश्च त्वामनु in the पिण्डदान. And
in दर्शतर्पण it is used as काश्यपगोत्रा: राजलक्ष्मीनाम्नीदाः वसुरूपाः मातृ:
स्वधा नमस्तर्पयामि.
Prof. Karoda says that Purohita-s use   ’दायीम्’  appended to the name of
 ' मातृपितामहिप्रपितामह्यः’ प्रोबब्ल्य इन थे आंध्र region. I would like to
know how exactly it is used. Kindly enlighten.

नमो विद्वद्भ्यः

मातुः प्रातिसांवत्सरिकमृताहाख्यान्नश्राद्धे मातृपितामहिप्रपितामहीनां
 ...गोत्राणां  ....... दायीनां   वसुरुद्रादित्यरूपाणां (सव्यम्)
पुरूरवार्द्रवसंज्ञिकानां विश्वेषां देवानां च (प्राचीनावीती) मातुः
प्रातिसां- वत्सरिकमृताहाख्यान्नश्राद्धं अन्नेन हविषा पार्वणविधानेन
 युष्मदनुज्ञया सदैवम् अद्य करिष्ये ( कुरुष्व - प्रतिवचनम्) ।

मतृपिता ... मह्यः  ...... गोत्राः ..... दाय्यः (सम्बोधनम्) इदं वः पाद्यम् ।
मातृ.... महीः ...गोत्राः .... दायीः ... रूपाः भवत्स्वावाहयिष्ये ।
मातृ...महीभ्यः ... गोत्राभ्यः ....... दायीभ्यः ... रूपाभ्यः इदमिदमन्नं
 अमृतस्वरूपम् ।
मात्रे ..गोत्रायै ...दाय्यै  वसुरूपायै याश्चत्वामनुगच्छन्ति ताभ्यश्चायं
पिण्डः तस्मै ते स्वधा नमः ।

अस्मन्मातरं ...गोत्रां ...लक्ष्मीदायीं वसुरूपां स्वधानमस्तर्पयामि तर्पयामि ।

It is suggested better  to follow the देशाचार |

As was discussed the दा / दायी etc. may be dropped.

The problem is that  neither the  यजमानी nor the पुरोहित is bothered about
what he says / does .

वक्ता श्रोता च दुर्लभः

धन्यो’स्मि

2012/7/9 Sundareswaran N.K <nkswa...@gmail.com>