Maël + Frédéric Féjard/Sykvain Ricard • Dupuis (Vrije Vlucht)
64 p./€ 12,95 (HC)
1923. De zon schittert boven het platteland van North Carolina. Een
prachtige dag behalve dan voor de kleine Billy Cry. Daarnet werd zijn
rechterhand kapotgeslagen door zijn dolle buurman. Een blijvende
herinnering in ruil voor het monddood houden van een toevallig
aanschouwde moord. Enkele jaren later zijn de dorre akkers volledig
uitgedroogd. De uitgemergelde landbouwersgemeenschap grijpt haar laatste
strohalm vast en vertrekt naar betere oorden. De doodse karavaan zet
zich in beweging. Enige lichtpunt is de mentaal gehandicapte kolos
Milton die onbevangen de wereld tegemoetziet. In zijn lieve dromen
beschermt de brave loebas zijn hele familie: zijn mama, zijn papa, zijn
zus, ja zelfs zijn oudere manipulerende broertje Billy. Tot op een
morgen de buurman verdwenen is.
We vreesden al dat 2005 een heel mak Vrije Vlucht-jaar zou worden. Maar
dat was gerekend buiten deze naar de strot grijpende boerenpsalm vol
ingehouden woede en vervlogen hoop. De aan De Crécy (Prosopopus)
schatplichtige pennenkrassen van Maël staan gespannen als kabels die elk
moment kunnen knappen. Ongelofelijk dat dit dezelfde man is die als
kleine jongen de plaats wou innemen van Morris door het integrale epos
van Lucky Luke na te tekenen, al vlug zijn jongensdroom opgaf en ons dan
maar zwaar ontgoochelde met het barslechte Tamino. Was het de angst voor
zijn boksende scenaristen Féjard en Ricard (Poolijs in de collectie
Grand Cru van uitgeverij TOOG) die hem die bevende stijl bezorgde? Of
was het minutieuze gekrabbel net het ideale tegengewicht voor het
exuberante podiumgedrag van zijn folkgroep HitchcockGoHome? Wie kan het
wat schelen. Feit is dat deze ogenschijnlijk slordige lijnen vlijmscherp
en juist zijn. Ze worden enkel verzacht door een brute sombere
inkleuring. Je wordt niet vrolijk van die strip, maar de eerste lezer
die hierbij onbewogen blijft, moet nu rechtstaan. Ja, nu! Niemand? We
dachten het wel.
--
"Als je een auto tekent, moet je je baseren op bestaande vormen, maar
met fantasy zijn er geen restricties. Je moet gewoon je fantasie de
vrije loop laten."
Wijlen Don Lawrence, tekenaar van o.a. Storm en Trigië