De Azuren Boeddha
Meriadoc
Cosey • Dupuis (Impressie(s))
62 p./€ 6,95 (SC)
Sommige mensen zijn ook nooit tevreden. Neem nu Cosey. In zijn thuisland
Zwitserland staan zoveel bergen dat je er haast over struikelt bij de
minste onoplettendheid. Maar voor Cosey mag het allemaal iets meer zijn.
Zijn grote interesse voor Tibet (de streek, niet de tekenaar van Rik
Ringers, maar wij verschieten van niets meer) bleek al uit de strips
waaraan hij zijn bekendheid te danken heeft: Jonathan en Op Zoek naar
Peter Pan. En ook zijn nieuwe worp, De Azuren Boeddha, speelt zich af in
Centraal-Azië.
De jonge Gifford Millicent Carboard Jr. leeft begin de jaren zestig met
zijn ouders in Calcutta. Weldra moet hij naar het regenachtige en
theeslurpende Engeland terugkeren. De schoolplicht roept. Maar Gifford
heeft meer belangstelling voor de yeti dan voor vierkantswortels.
Wanneer de tuinman een visum krijgt om zijn familie te bezoeken in zijn
geboortestreek Tibet, reist Gifford stiekem mee. De reis verloopt echter
anders dan gepland. Na een verkeersongeval net over de grens, waarbij de
tuinman gewond geraakt en Gifford zich nog maar net kan verbergen voor
de Chinese politie, komt hij totaal uitgeput in een Tibetaans bergdorp
terecht. De plaatselijke bevolking ontvangt hem met open armen. In
afwachting van zijn terugreis mag hij de kinderen Engels leren spreken.
En zingen, want de deuntjes van een beginnend Engels groepje worden al
snel een hit in het dorpje. Dat de lokale bengels Gifford Porridge
noemen, kan hem niet deren. Hij verliest zijn hart aan het mysterieuze
meisje Lhahl. Het begin van een onmogelijke liefde?
Laat ons eerlijk zijn: verrassen doet Cosey met dit eerste deel van een
tweeluik niet. We waren ook wat meer onder de indruk van die andere
Tibet-strip die dit jaar verscheen: Pema Ling van Georges Bess in de
collectie Spotlight van Dupuis. Maar toch kunnen we De Azuren Boeddha
niet anders dan een goede strip noemen. De typische tekenstijl van Cosey
raken we nu eenmaal nooit beu. Nog steeds horen wij de sneeuw kraken
tijdens het lezen van de strip. Nog altijd bewonderen we met open mond
de rotsige pieken van het indrukwekkende Tibetaanse berglandschap.
Het scenario lijkt een eenvoudig liefdesverhaal. Het zijn evenwel toch
vooral het optimisme en de openheid van de personages die voor het
meeste leesplezier zorgen. Maar die tegelijk het einde des te
schokkender maken.
--
"Als je een auto tekent, moet je je baseren op bestaande vormen, maar
met fantasy zijn er geen restricties. Je moet gewoon je fantasie de
vrije loop laten."
Wijlen Don Lawrence, tekenaar van o.a. Storm en Trigië