இனி சிந்தையக் கவர்ந்த சில வரிகளையும் மன்றத்திற்குச் சொல்லியாக
வேண்டும்: ஓளி நிறைந்த அந்த வரிகளுக்கு உரை எழுத வேண்டியதில்லை. உங்கள்
நெஞ்சை அந்த

வரிகள் தொடும் அந்தக் கணத்தில் அவற்றின் உன்னதம் உங்களுக்கே புரியும்:

பெருகும் ஈ-எழுத்துக்களின் வேகத்தில்
 பிழைக்குமா புத்தகங்கள்?
குருவிகள் கொத்தி என்றும்
 குலையாது கோபுரங்கள்;
அருவிக் குளியளின் ஆனந்தத்தை
 அறைக்குள் ஷவர்கள்
ஒருபோதும் தருவதில்லை என்ற
 உண்மை நிலைக்கும்!
                  (36 அ)
- மேரித் தங்கம்

*

பக்கத்து
வீட்டு எழவு தெரியாமல்
வலை அரட்டை நண்பனின்
ஜலதோஷத்திற்காக கண்ணீரா?
                    (44)
- இளா

*
...எல்லாமே இவர்களுக்குப்
பைத்தியக்காரத்தனமாய்த் தெரிகிறதாம்!

இருந்து விட்டுப் போகட்டும்...

பைத்தியமாகாமல் பிறகெப்படிக் காதலிப்பதாம்?
                  (41 அ)
- அருட்பெருங்கோ

*
ஒற்றை அணைப்பில்
தொலைந்து போயிருக்கிறேன்
உயிர்ப்பித்து விடு
மறுபடி அணைத்து
                  (13)

- மதுமிதா
*

தத்தி தத்தி நடைபயிலும் உன் கடவுளும்,
அலுவல் நோக்கி விரையும் என் இயந்திரமும்
கடக்கும் அன்றாடக் குறுகிய பொழுதில்
பரஸ்பரம் பரிமாற்றிக் கொள்ளும் புன்னகையில்
ஆசிர்வதிக்கிறாள் ஒரு தாய்

                                (1ஆ)
- லிவிங் ஸ்மைல் வித்யா

இந்தப் பத்துக் கவிஞர்களுக்கும் என் எளிய அன்பளிப்பாக ஒரு சிறு நூலை
அனுப்ப எண்ணியுள்ளேன். அதை ஆறுதல் பரிசு என்று சொல்லி அவமானப்படுத்தி
விடாதீர்கள்.

அது ஒரு வாசகனின் வாழ்த்துப் பத்திரம். எல்லா விருதுகளையும் விட உயர்ந்த
ஓர் உன்னதம்.

அன்புடன்
மாலன்