Canım Türkiyem
Bu ülkede yaşayan insanların o kadar çok
ortak paydası var ki... Vatanımız bir, bayrağımız bir, dilimiz bir, dinimiz
bir, havamız bir, kıblemiz bir, daha yüzlerce bir bir bir...
Çoğumuz aynı mahallede, hatta aynı
apartmanda oturuyoruz. Hatta aynı fabrikada çalışıyoruz. Çocuklarımız aynı
okulda okuyor.
Bunca bir'ler varken bu ülkeyi bölmeye
kimsenin gücü yetmeyecektir Allah'ın izniyle...
Babam emekli ustabaşıdır. Küçükken
babamın çalıştığı atölyeye giderdim. Babamın iş arkadaşları arasında kürt kökenli, alevi, hacı, bulgar göçmeni, Trakyalı vs. velhasıl ülkemizin her
bölgesinden insanlar vardı.
Babamın atölyesinde öyle güzel muhabbet
ortamı oluyordu ki... Herkes birbirine "usta" diye hitap ediyor ve
birbirlerini seviyorlardı.
Herkes sırayla hanımına birer gün arayla
pasta börek yaptırıyor ve çay muhabbetlerinde beraberce yiyorlardı. Hepsi iyi
insanlardı.
Birisi hastalandığında ve bayramlarda hep
birbirlerine ziyarete giderler ve hediyeleşirlerdi.
Şimdilerde kimse kimseye selam vermiyor.
Aynı apartmandaki komşularımızdan habersiziz. Herhalde biz çoktan avrupalı
olmuşuz !!
Avrupalı medeni ! ler bu değişimi yakından
takip ediyor ve arada test ediyorlar. Sanırım bir sonraki nesil geldiğinde,
bizler belki göremeyiz ama yeni bir çanakkale savaşı yapabiliriz...
Tarihi öğrenip atalarımıza layık olmak
için çok okumalı ve çok çalışmalıyız. Ve inşallah gençlerimiz bu bilinçle
yetişir.
Allah sonumuzu hayır etsin
!
Celal
Çelik Ankara
( Konya-Ereğli )