Genç bir adam kentin merkezinde durmus, o yöredeki en güzel kalbin
kendi kalbi oldugunu söylüyordu. Çevresinde büyük bir kalabalik
olmustu. Herkes en küçük bir leke ya da çatlak olmayan bu kalbe
imrenerek bakiyor, onun güzelligini konusuyordu. Sonunda hepsi de bu
kalbin gördükleri en güzel kalp olduguna karar verdiler. Genç adam
çok gururlandi ve daha yüksek sesle kalbini övmeye basladi.

Aniden kalabaligin önünde yasli bir adam ortaya çikti kalbinin
güzelligini öven bu adama seslendi;

''Bir dakika genç adam senin kalbin benimki kadar güzel degil."

Kalabalik ve genç adam hep birlikte yasli adamin kalbine baktilar.
Çok güçlü atiyordu ama izler ve yariklarla doluydu. Kimi parçalari
yok olmustu, kimi parçalarin yerine küçük küçük parçalar
konmustu, ancak bunlar tam yerine oturmamisti, gelisi güzel konmustu
ve kimi yerlerinde kocaman oyuklar vardi. Insanlar hayretle baktilar:

"Nasil bu adam kalbinin daha güzel oldugunu söyleyebiliyor?" dediler.

Genç adam da yasli adamin kalbinin haline bakti ve:
"Saka yapiyor olmalisin'' dedi. "Kendi kalbini nasil olurda
benimkiylekarsilastirabilirsin. Bak benimki mükemmel, senin ki ise
yarik ve eksiklerle dolu."

Yasli adam kendisinden emin biçimde yanitladi genç adami;

''Evet. Seninki mükemmel görünüyor, ben seninkiyle yarisamam. Ama
bak, benim kalbimde gördügün her yarik sevgimi verdigim bir kisiyi
temsil eder. Kalbimin bir parçasini koparip onlara verdim ve çogu kez
onlarda bana kendi kalplerinden birer parça koparip verdiler. Ama tam
benim parçanin büyüklügünde olmadigi için arada bosluklar kaldi.
Ancak ben bu bosluklara sükrediyorum. Çünkü onlar, paylasilan
sevgileri bana animsatiyor. Bazen ben insanlara sevgimi cömertce
vermeme karsin onlar
bana karsiligini vermediler. Bu derin bosluklarin nedeni iste bu
karsilik alamadigim sevgilerdir. Bunlar aci veriyor ama olsun, onlar da
benim sevgime karsilik vermeyen insanlari bana animsatiyorlar. Ben yine
de benim sevgime karsilik verecekleri bu bosluklari dolduracaklari
günü bekliyorum. Simdi GERÇEK GÜZELLIGIN NE OLDUGUNU ANLADIN MI?"

Genç adam yanagindan akan yaslarla sessizce duruyordu. Yasli adama
dogru yürüdü harika güzellikteki kalbinden bir parça kopardi ve
yasli adamin titreyen ellerine verdi. Yasli adam aldi ve onu kalbine
yerlestirdi. Sonra kendi yara dolu kalbinden bir parça koparip adamin
kalbindeki bosluga yerlestirdi. Bosluk doldu ama köselerde biraz
bosluk kaldi.

Genç adam kalbine bakti. Artik mükemmel degildi ama öncekinden daha
güzeldi. Çünkü yasli adamin kalbinde sevgi onun kalbine akmisti.

Birbirine sarildilar ve yan yana yürümeye basladilar...