Onu, yirmi y�l �nce tan�d�m. Bu s�re zarf�nda mecbur kalmad�k�a ba�ka kap�y� �almad�m. Ka� y�ldan beri di� hekimi olarak hizmet ediyor, bilmiyorum. Yirmi be� otuz y�ld�r bu meslekte oldu�unu tahmin ediyorum.
O bir yandan di� tedavinizi yaparken bir taraftan da kula��n�za hayat�n ge�eklerini f�s�ldar. Y�llar �nce ondan duydu�um, �Di�lerimiz i�lerimize, i�lerimiz di�lerimize benziyor� c�mlesi m�h gibi duruyor haf�zamda.
Baz� hastalar�n�n a�z�ndan, di�lerinin ac�kl� durumundan bahsederken y�z�ne bir h�z�n yay�l�r. Onu �zen bir a�z�, �Mezarl�k gibi!� kelimeleriyle �zetlemi�ti. Kasdetti�i mezarl�k bak�ml�, �i�ek gibi bir mezarl�k de�il, �bak�ms�z� mezbeleye d�nm�� bir mezarl�kt�.
Hastalar�n�n di�lerini kurtarmak i�in onlardan daha fazla �aba sarf etti�ine defalarca �ahit oldum. Hastalar�n, ��ekin �u di�imi kurtulay�m� �srarlar� ona fayda etmez. O, b�t�n tecr�besini kullanarak bazen saat verir, ��u kadar saat bekleyelim� der, o s�re zarf�nda dayan�lmaz bir a�r� sebebiyle di�i �ekmek zorunda kalmazsa hastas� ad�na ondan �ok sevinir. Mesle�i ile ilgili tahminlerinin hep tuttu�una �ahit olmu�umdur. Her di� i�in �ok sevinir. Kurtard��� her di� ona bir zafer sevinci ya�at�r desek, abartm�� olmay�z.
Onu son ziyaretimde, �hik�yelerinden� haberdar oldum. �ok sevindim. Meslek hayat� boyunca bin bir t�rl� insanla tan���yor. Olumlu olumsuz �ok ciddi tecr�beler kazan�yor. Onca tecr�beden bir k�sm�n�n kayda ge�iriliyor olmas� sevindirici idi.
Ondan hik�yelerinden baz�lar�n� bana g�ndermesini, g�n�����na ��karmama izin vermesini istirham ettim.
Sa� olsun k�rmad� beni. Bahsetti�im ki�i, di� doktoru Abd�lkerim Karaa�a�. ��retmeni ile 45 y�l sonra nas�l kar��la�t�klar�n� anlatt��� ger�ek hik�ye �ok etkileyici ve ��retici. Anlat�lan tam bir iyilik hik�yesi.
��te hik�yemiz�
Y�z� �i�mi� vaziyette ya�l� bir insan geldi muayenehaneme. G�zleri hep beni s�z�yordu. Muayene bitince ben re�ete yazmak i�in yan odaya ge�tim, o da arkamdan geldi.
-�Doktor bey, bana bir daha bakar m�s�n, y�z�me l�tfen bir daha bakar m�s�n?� dedi.
Ben zannettim ki, �di�imi bir daha muayene eder misin� demek istiyor.
-�Amcac���m, bakt�m, muayene ettim, �imdi ila� yazaca��m� dedim.
-�Yok yavrum, muayene et demek istemedim, benim y�z�me, sim�ma iyice bir daha bak. Ben de sana zaten epeydir bak�yorum. Ben, sanki seni bir yerlerden tan�yorum, evet bana insanl��� hat�rlatan s�zlerin sahibi o ufac�k �ocuk sensin. Mele�im benim, nas�l unutabilirim seni, hat�rlad�n m� beni?� dedi.
Pek �a��rmam��t�m bu s�zlere ��nk� gelen binlerce hastadan baz�lar�, nadir de olsa, be� on kuru�u vermemek i�in �yle �ok hik�yeler uydururlar ki, �i�te onlardan biri daha� dedim i�imden.
-�Hat�rlad�n m� can�m, benim g�zel yavrum? Kar ya�m��t� Ye�ilhisar�a, �yle ya�m��t� ki, sen y�r�rken beline kadar g�m�l�yordun. Havd�ra da��, Topal�mer�in da��, hele Erciyes daha bir heybetli g�r�n�yordu. O g�n ayr�ca f�rt�na ��km��t� birka� saatlik. Karlar� al�p bir yerlerden ba�ka bir yerlere �f�r�yordu. O karda senin ayakkab�lar�n yoktu, okula �yle gelip gidiyordun. S�n�f�mda 6 ��rencim vard� ayakkab�s� olmayan. Sonra onlar�n 5�i ayakkab�ya kavu�mu�, ayakkab�s�z bir tek sen kalm��t�n Abd�lkerim�im, can�m.�
Ben bir anda �a�k�na d�nm��t�m. 45 y�l aradan sonra bazen hat�rlay�p kendisine dua etti�im Kuddusi ��retmenim kar��mdayd�. Akl�m�n ucundan ge�mezdi onu b�yle kar��mda bulaca��m. Onu her hat�rlay���mda, �Acaba nerede, belki de �oktan �lm��t�r kim bilir� diye d���n�rd�m. Hi� unutabilir miyim b�ylesi merhamet ve �efkat abidesi g�zel ��retmenimi?
Onu da l�zumsuz hik�yeler uyduran baz�lar� ile kar��t�rmam beni �ok �zd�. Neden hep k�t�ye yorumluyordum, neden her gelene �Bu da onlardan biridir mutlaka� mant��� ile bak�yordum. Beni b�yle d���nmeye iten sebepler g�z�m�n �n�nden ge�ti. Ben de �ok iyi niyetliydim, bu iyi niyetimin faturas�n� �ok pahal�ya �demi�tim. �ok aldanm��, hatta bazen �Ya Rabbi yaratt���n bu kadar insan i�inde bir tane iyisi ��kmayacak m� ey g�zel Allah��m� diye Rabbimle dertle�mi�tim. Kuddusi ��retmenime de ilk etapta �yle bakmam normaldi.
O anlatmaya devam ederken dayanamay�p, �Can�m ��retmenim sizsiniz haa� deyip, bekleme salonunda bekleyenlerin �n�nde, g�zlerimden ya�lar akarak, 5-6 ya�lar�ndaki bir �ocuk gibi �yle sar�ld�m ki, b�rakmak istemiyordum. O beni, ben onu sanki hi� b�rakmamak �zere kucaklam��, �yle s�k� sar�lm��t�k ki birbirimize, ayr�lmak istemiyorduk.
Sonra benim odama ge�tik. Bekleyen hastalar�mdan yar�m saat m�saade istedim, onlar da g�rd�kleri tablo kar��s�nda seve seve kabullendiler, Allah (c.c.) raz� olsun.
O karl�, f�rt�nal� g�n� benim gibi hi� unutmam�� ve O, en ince teferruat�na kadar hat�rl�yormu� me�er. Hat�r�mda kalan sadece o so�uk g�nde ��retmenimin bana bir ayakkab� alarak beni sevindirmesi idi. O zor g�n� yeniden anlatt�.
-�S�n�fa girdim. Yine her zamanki gibi selamla�t�k. Bizim meslekte oturmak yok bilirsin, hakk�n� vermelisin ald���n paran�n. Dersi ayakta anlatt�m, g�z�m hep sendeydi, beni dinledin. M�sum bir vaziyetin vard�. Dersi tekrar anlatman i�in seni tahtaya kald�rd�m. Bu sefer her zamankinden farkl�yd�n. �Kalkmak istemiyorum� dedin. Buna inanamad�m k�����m! Sinirlendim, tekrar s�yledim ad�n�, �Tahtaya kalk!� G�zlerin doldu ama kalkmad�n. Ne ac� ki, gururuma yenildim. Her �eyi anlad���n� zanneden bir ��retmen bilirdim kendimi. Yokluktan ���yen onurunu anlayamad�m, hissedemedim. Kalkt�n, evet kalkt�n; g�zlerinden d��en damlalarla yan�ma geldin, g�zlerime bakt�n. Israr etmesem konu�mayacakt�n, biliyorum. Usulca yakla�t�n, kula��ma f�s�ldad�n. H�l� kulaklar�mda o s�z�n: ���retmenim! Ayakkab�m yok, t�rnaklar�m ta�lara �arpmaktan kanlar i�inde, �stelik aya��m da �ok kirli, g�r�yorsunuz. Bu vaziyetimi arkada�lar�m�n g�rmesinden utan�yorum, o y�zden kalkmak istemedim�� Bilir misin kur�un insan� bir sefer �ld�r�r, ben o an binlerce kez �ld�m.
B�t�n arkada�lar�n bakt� sana, sen o kadar onurluyken. Herkes g�rd� senin kanayan ��plak ayaklar�n�.
Kaynayan bir a��n varsa evde, 3-5 kuru� paran da varsa cebinde, kral� oluyorsun d�nyan�n. G�zlerine perde iniyor ans�z�n, g�zlerin ya g�rm�yor fakirin halini, ya da g�rmek istemiyor insanl�ktan b�haber y�re�in.
Sen yine oturdun usulca yerine. Kolay m� ders anlatmak, o k���c�k ayaklar kan revan i�indeyken, donmu�ken? O yalan bilmeyen dilin, yoksullu�a bel b�kerken, ne kadar dinleyebilirdin anlatt�klar�m�, bunca emsal �ocuklar�n aras�nda ezik d��m��ken?
Teneff�ste herkes d��ar� ��kt�. Kalman� istedim, a�l�yordun. �yle a�l�yordun ki, ancak nehirler dile gelirdi g�zya�lar�nda. Sar�ld�n s�k�ca, biliyor musun, biraz evvel sar�ld���n gibi? Bir daha hi� kimse sar�lmad� bana. Bak��t�k birbirimize, babayla o�ul gibi. Sonra a�lay���m�za g�ld�k. Cebimden para ��kar�p sana uzatt�m. Yeni bir ayakkab� al diye, �yle onurluydun ki almad�n. Sonra bir hik�ye anlatt�m, inand�n bana. �S�z veriyorum ��retmenim!� diyerek paray� ald�n.
Biliyor musun ben o gece hi� uyumad�m. Defalarca sorgulad�m kendimi. Koluma �antay� tak�p okul bah�esinde tur atman�n ��retmenlik olmad���n� o g�n anlad�m. S�cac�k evimin odas�nda �iirler, hik�yeler yazarken, ��retmenli�in tahta ba��nda kalmad���n� seninle ��rendim g�zel �ocuk. Ben hayat� yeniden seninle ke�fettim.
Ertesi g�n Cuma idi, hayat�mda daha da b�y�k �oku o g�n ya�ad�m. G�l�mseyerek ��retmenler odas�na girdin, beni �a��rd�n. K�s�k bir sesle, ���retmenim gelebilir misiniz?� G�zlerindeki o par�lt� var ya, sanki yeniden do�dum o ���lt�nla. Ayakkab�lar�n� g�sterdin bana, �mitlerin kadar parlakt� ayakkab�lar�n. Giderken elime bir miktar para tutu�turdun. �Bu ne?� dedim. Ye�ilhisar�da Cuma g�nleri pazard� ve sen, pahal� olmamas� i�in ayakkab�lar�n� pazardan ald���n� s�yledin. Artan paray� da bana getirmi�tin. Sen ne asildin g�zel �ocuk, sen ne asildin. Kim ��retmi�ti sana bu kadar asil olmay�, dik durmay�? Ben mi ��retmendim, yoksa bana insanl��� ��reten sen mi? �Ayakkab� alm���n ama g�rd�m ki �oraplar�n da yok, haydi ona da �orap al�rs�n g�zelim!� dedim.
Aradan 45 y�l ge�mi�, seninle b�y�d�m, olgunla�t�m, yenilendim. Kim bilir �imdi o hangi y�ld�zlar �lkesindedir? H�l� o minik ellerini, gecenin so�u�unu kimlerle payla�t���n�, yar�m ekme�ini kimlerle b�l��t���n� d���n�p durmaktayd�m. Allah (c.c.) bizi tekrar burada bulu�turdu.
Anlad�m ki, kitaplardan ��renilmiyor her �ey. Sana binlerce te�ekk�r; bana i�tenli�i, onuru, payla�may�, her �eye ra�men d�r�st ve ayakta kalmay�, k�saca insan olmay� ��retmi�tin KARA G�ZL� MELEK��
Tekrar ikimiz de a�l�yorduk. G�z g�ze geldik g�l�msemeye ba�lad�k. ���retmenim, benim sizden ayakkab� paras�n� almam� sa�layan, anlatt���n�z hik�yeyi siz de hat�rl�yorsunuz. O zaman, bana o hik�yenin gere�ini yerine getirmem i�in bu f�rsat� veren Rabbimiz�e hamd� senalar ediyorum. Beni o g�nlerde kardan, k��tan koruyacak ayakkab�lar�m yokken, siz bana ayakkab�, �orap ald�n�z. Sizin de a�z�n�zda ihtiyac�n�z olan besinleri par�alay�p midenize g�nderecek hi� di�iniz yok. Siz de m�saade ederseniz, bug�n s�ra bende� dedim.
Beraberce g�l�msedik, g�l�msedik�